Español

El futuro: буду читати, скажу

A1–A2Futuro, imperativo y condicional 5 min

El imperfectivo forma el futuro con бу́ду y el infinitivo (бу́ду чита́ти); el perfectivo, con terminaciones de persona (скажу́). Después de бу́ду solo va un infinitivo imperfectivo: Уве́чері я бу́ду чита́ти. Я прочита́ю цей текст.

No hay información en el nivel actual. Esta vista empieza en A1: elige A1 o un nivel superior.

No hay información en el nivel actual. Esta vista empieza en A1: elige A1 o un nivel superior.

Guía rápidaA1–A2

PuntoReglaEjemploEspañol
бу́тибу́ду / бу́деш / бу́де / бу́демо / бу́дете / бу́дутьЗа́втра я бу́ду вдо́ма.Mañana estaré en casa.
Imperfectivoбу́ду + infinitivoУве́чері ми бу́демо диви́тися фільм.Esta noche veremos una película.
Perfectivolas terminaciones de persona expresan futuroЯ скажу́ тобі́ за́втра.Te lo diré mañana.
змогти́змо́жу es el futuro de могти́ (poder)Я змо́жу прийти́ о шо́стій.Podré venir a las seis.
A2Proceso o resultadoбу́ду писа́ти ≠ напишу́Я напишу́ вам уве́чері.Le escribiré esta noche.
A2Promesauna acción con resultado lleva el perfectivoЯ подзвоню́ тобі́ пі́сля робо́ти.Te llamo después del trabajo.
Trampanunca бу́ду con un verbo perfectivoЯ прочита́ю цей текст.Leeré este texto.

Visión generalA1–A2

  • Los verbos imperfectivos tienen un futuro compuesto: бу́ду y el infinitivo. За́втра я бу́ду працюва́ти. — Mañana trabajaré.
  • Los verbos perfectivos tienen un futuro simple: las mismas terminaciones que el presente. Ми прочита́ємо текст. — Leeremos el texto.
  • A2El imperfectivo tiene otra forma de futuro: чита́тиму. Ver El futuro en -му: читатиму.

Forma: буду con infinitivoA1–A2

Quiénбу́тичита́ти
ябу́дубу́ду чита́ти
тибу́дешбу́деш чита́ти
він / вона́ / воно́бу́дебу́де чита́ти
мибу́демобу́демо чита́ти
ви / Вибу́детебу́дете чита́ти
вони́бу́дутьбу́дуть чита́ти
  • El verbo бу́ти (ser, estar) tiene su propio futuro, sin infinitivo: Ми бу́демо в о́фісі о дев’я́тій. — Estaremos en la oficina a las nueve.
  • A2Los verbos en -ся conservan -ся en el infinitivo: Ді́ти бу́дуть смія́тися. — Los niños se reirán.

Forma: el futuro simple del perfectivoA1

Quiénпрочита́тисказа́тизмогти́
япрочита́юскажу́змо́жу
типрочита́єшска́жешзмо́жеш
він / вона́ / воно́прочита́єска́жезмо́же
мипрочита́ємоска́жемозмо́жемо
ви / Випрочита́єтеска́жетезмо́жете
вони́прочита́ютьска́жутьзмо́жуть
  • Los verbos perfectivos se conjugan como en presente, pero expresan futuro. Я чита́ю текст ≠ Я прочита́ю текст — Leo el texto ≠ Leeré el texto

UsoA1–A2

UsoEjemploEspañol
un plan: lo que alguien va a hacerУ субо́ту ми бу́демо гуля́ти в па́рку.El sábado pasearemos por el parque.
una acción con resultadoЯ скажу́ ма́мі пра́вду.Le diré la verdad a mamá.
A2un proceso o una repetición en el futuroВлі́тку я бу́ду ходи́ти в басе́йн щодня́.En verano iré a la piscina todos los días.
A2una promesa, una decisiónДо́бре, я допоможу́ тобі́.Está bien, te ayudo.

Palabras claveA1–A2

PalabraEjemploEspañol
за́втра / післяза́втра / уве́черіПісляза́втра ми бу́демо у Льво́ві.Pasado mañana estaremos en Leópolis.
A2насту́пного ти́жня / насту́пного ро́куНасту́пного ро́ку я бу́ду вчи́тися в Ки́єві.El año que viene estudiaré en Kiev.

Errores típicosA1–A2

✗✓Regla
Я бу́ду чита́ю.Я бу́ду чита́ти.después de бу́ду va el infinitivo
Я бу́ду чита́ть.Я бу́ду чита́ти.el infinitivo termina en -ти; -ть es una forma rusa
За́втра я йду бу́ти вдо́ма.За́втра я бу́ду вдо́ма.іти́ significa ir a pie; el futuro de бу́ти es бу́ду, no un calco de «ir a»
A2Я бу́ду прочита́ти кни́жку.Я прочита́ю кни́жку.un verbo perfectivo nunca lleva бу́ду: su futuro es прочита́ю

Nivel

Se oculta el contenido por encima del nivel elegido.

Leer en

Créditos