Język: Polski

Ściąga B2

Podstawy

Eufonia: у/в, і/й, з/із/зі

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Вpo samogłosce, przed samogłoską lub spółgłoskąВона́ була́ в Оде́сі. / Вона́ жила́ в Ки́єві.Była w Odessie. / Mieszkała w Kijowie.
A2Вprzed samogłoską na początku zdania lub po spółgłosceВ Оде́сі те́пло. / Брат в Оде́сі.W Odessie jest ciepło. / Mój brat jest w Odessie.
Уmiędzy spółgłoskamiБрат у шко́лі.Mój brat jest w szkole.
A2Уprzed spółgłoską na początku zdania oraz przed в, ф, льв, св, твВона́ у Ві́нниці.Jest w Winnicy.
Йmiędzy samogłoskami oraz po samogłosce przed spółgłoskąПолта́ва й Оде́саPołtawa i Odessa
Іmiędzy spółgłoskami i na początku zdaniaбуди́нок і кімна́таbudynek i pokój
A2Іprzed й, я, ю, є, ї, nawet po samogłosceма́ма і яmama i ja
Зprzed samogłoską; przed spółgłoską, po samogłosceВона́ з Алжи́ру. / Ми з Ки́єва.Jest z Algierii. / Jesteśmy z Kijowa.
Зіprzed zbiegiem spółgłosek, najczęściej zaczynającym się od з, с, ш, щзі шко́ли / зі мно́ю / зі Льво́ваze szkoły / ze mną / ze Lwowa
Ізmiędzy spółgłoskami, zwłaszcza przed pojedynczym з, с, ц, ч, шВін із Си́рії.On jest z Syrii.
B2Początkowe у, вtak jak w przyimku: у po spółgłosce, в po samogłosceУлі́тку тут спеко́тно. / Ми пої́демо влі́тку.Latem jest tu gorąco. / Pojedziemy latem.

Dni, miesiące i daty

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Dni tygodniasiedem dni, małą literąпонеді́лок / субо́таponiedziałek / sobota
Który dzień?Яки́й сього́дні день? — odpowiedzią jest nazwa dniaСього́дні п’я́тниця.Dzisiaj jest piątek.
Miesiącedwanaście miesięcy, małą literąсі́чень / тра́веньstyczeń / maj
Pory rokucztery pory rokuвесна́ / лі́то / о́сінь / зима́wiosna / lato / jesień / zima
A1Kiedy? Dzieńу / в z biernikiemДо зу́стрічі в понеді́лок!Do zobaczenia w poniedziałek!
A1Kiedy? Miesiącу / в z miejscownikiemМарі́я народи́лася в тра́вні.Mariia urodziła się w maju.
A1Kiedy? Pora rokuprzysłówek, bez przyimkaнавесні́ / влі́тку / восени́ / взи́мкуwiosną / latem / jesienią / zimą
A2Datakiedy? — liczebnik porządkowy i miesiąc w dopełniaczuЯ народи́вся деся́того бе́резня.Urodziłem się dziesiątego marca.
A2Rokу / в, liczebnik porządkowy i ро́ціМи познайо́милися в дві ти́сячі чотирна́дцятому ро́ці.Poznaliśmy się w 2014 roku.
A2Następny i zeszłydopełniacz, bez przyimkaНасту́пної середи́ бу́де екску́рсія.W przyszłą środę jest wycieczka.
B2Data po przyimkuliczebnik porządkowy w dopełniaczu, a po пе́ред w narzędnikuВи́ставка трива́є до два́дцять во́сьмого лю́того.Wystawa trwa do dwudziestego ósmego lutego.
A1Pułapkaсереда́, ale у се́редуМи ба́чимося в се́реду.Widzimy się w środę.

Podawanie godziny

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Która godzina?odpowiedzią jest liczebnik porządkowy rodzaju żeńskiegoКотра́ годи́на? — Дру́гаKtóra godzina? — Druga.
Godzinyгоди́на (godzina) można pominąćЗара́з сьо́ма (годи́на).Teraz jest siódma.
A1Minutynajpierw godzina, potem minuty, jak na zegarzeЗара́з деся́та два́дцять.Teraz jest dziesiąta dwadzieścia.
A1Rozkładygodziny od 13 do 24Зара́з чотирна́дцята три́дцять.Teraz jest czternasta trzydzieści.
A1Pory dniaра́нку / дня / ве́чора / но́чі po godzinieЗара́з сьо́ма ве́чора.Jest siódma wieczorem.
A1Grzeczniepytanie do nieznajomegoСкажі́ть, будь ла́ска, котра́ годи́на?Przepraszam, która godzina?
A2Od … do …з i до z dopełniaczemМагази́н працю́є з дев’я́тої до шо́стої.Sklep jest otwarty od dziewiątej do osiemnastej.
B1O której godzinie?о z miejscownikiemЗаня́ття почина́ються о дев’я́тій.Zajęcia zaczynają się o dziewiątej.
B1Обоб przed samogłoskąЗу́стріч об одина́дцятій.Spotkanie jest o jedenastej.
B2Pół godzinyпів на z biernikiem następnej godzinyЗустрі́немося о пів на сьо́му.Spotkamy się o wpół do siódmej.
B2Minuty przed i poпо z miejscownikiem, без z dopełniaczemдва́дцять по шо́стій / без п’яти́ шо́стаdwadzieścia po szóstej / za pięć szósta
Pułapkao godzinę pyta się: котра́ годи́наКотра́ за́раз годи́на?Która jest teraz godzina?

Rzeczownik i przypadki

Rodzaj rzeczownika

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Rodzaj męskispółgłoska na końcu, także -й / -ьЦе мій брат.To jest mój brat.
Rodzaj żeńskikońcówka -а / -яЦе моя́ ма́ма.To jest moja mama.
Rodzaj nijakikońcówka -о / -е / -яЦе моє́ вікно́.To jest moje okno.
A2-ння, -ття, -ччяrodzaj nijakiЦе моє́ завда́ння.To jest moje zadanie.
Sprawdzeniezastąpienie przez він / вона́ / воно́Де кни́жка? — Вона́ тут.Gdzie jest książka? — Jest tutaj.
Osobyrodzaj zależy od płci osobyЦе мій та́то.To jest mój tata.
Zawodynazwa żeńska ma przyrostek -к- lub -иняВін студе́нт. / Вона́ студе́нтка.On jest studentem. / Ona jest studentką.
B2Rodzaj wspólnyrodzaj zależy od płci osoby, którą wyraz nazywaЦей сирота́ ви́ріс. / Ця сирота́ ви́росла.Ten sierota wyrósł. / Ta sierota wyrosła.
Pułapkarzeczowniki na -ь lub spółgłoskę mogą być też rodzaju żeńskiego; te na -ість zawsze są żeńskieмій день / моя́ сіль / моя́ ніч / моя́ ра́дістьmój dzień / moja sól / moja noc / moja radość
Pułapkaбіль (ból) jest rodzaju męskiego; соба́ка (pies) jest najczęściej rodzaju męskiegoЦе вели́кий соба́ка.To jest duży pies.

Liczba mnoga

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Temat twardyrodzaj męski i żeński: -истуде́нти / ма́миstudenci / mamy
Temat miękki-і; po samogłosce -їбабу́сі / музе́їbabcie / muzea
Rodzaj nijaki-о → -а, -е → -яміста́ / моря́miasta / morza
Obocznośćsamogłoska tematu się zmienia: рік → ро́киМину́ли ро́ки.Minęły lata.
Zgodnośćjedna forma liczby mnogiej dla wszystkich rodzajówМої́ брати́ і се́стри тут.Moi bracia i siostry są tutaj.
A2Nieregularna liczba mnogaлюди́на → лю́ди, дити́на → ді́тиУ па́рку гра́ються ді́ти.W parku bawią się dzieci.
A2Akcentakcent odróżnia formyмої́ ру́ки ≠ моє́ї руки́moje ręce ≠ mojej ręki
B1Tylko liczba mnoganiektóre rzeczowniki występują tylko w liczbie mnogiejДе мої́ окуля́ри?Gdzie są moje okulary?
B1Rzeczowniki na -ин-ин znika w liczbie mnogiejМи громадя́ни Украї́ни.Jesteśmy obywatelami Ukrainy.
B2Temat rozszerzonyrodzaj nijaki: temat z -ат- / -ят- / -ен-курча́та / імена́kurczęta / imiona
Pułapkapo г / к / х piszemy -иЦе мої́ кни́жки.To są moje książki.
Pułapkanazwy osób na -ар mają -іТут працю́ють лікарі́.Tutaj pracują lekarze.

Mianownik

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Formaforma ze słownikaстіл / кни́жка / мі́стоstół / książka / miasto
Podmiotхто? / що? wykonuje czynnośćСтуде́нт чита́є текст.Student czyta tekst.
Це …po це (to jest) i ось (oto)Це нови́й телеві́зор.To jest nowy telewizor.
Imiępo мене́ зва́тиМене́ зва́ти Оста́п.Mam na imię Ostap.
A2Lubienieto, co подо́бається (się podoba)Мені́ подо́бається ка́ва.Lubię kawę.
B1Orzecznikrzeczownik jako orzecznik; po zaimku bez myślnikaВін інжене́р.On jest inżynierem.
B1Posiadaniepo у ме́не є (mam)У ме́не є брат.Mam brata.
B1Czasdzień, święto, wydarzenieСього́дні п’я́тниця.Dzisiaj jest piątek.
Pułapkaw czasie teraźniejszym pomija się є (jestem, jest)Я студе́нт.Jestem studentem.

Biernik

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Rodzaj żeński-а → -уЯ чита́ю кни́жку.Czytam książkę.
Rodzaj żeński-я → -юЯ ба́чу бабу́сю.Widzę babcię.
Rodzaj męski, nieożywionyta sama forma co w mianownikuМи купу́ємо стіл.Kupujemy stół.
Rodzaj męski, ożywiony-а / -я, jak w dopełniaczuЯ ма́ю бра́та.Mam brata.
Rodzaj nijakita sama forma co w mianownikuМи лю́бимо це мі́сто.Kochamy to miasto.
Zaimkiмене́ / тебе́ / нас / васТи мене́ чу́єш?Słyszysz mnie?
A2Zaimkiйого́ / її́ / їхЯ її́ ду́же люблю́.Bardzo ją kocham.
Dokąd?у / в / на z biernikiemМи ї́демо в Ки́їв.Jedziemy do Kijowa.
A2Liczba mnoganieożywione jak w mianowniku, ożywione jak w dopełniaczuЯ ба́чу кни́жки. / Я ба́чу студе́нтів.Widzę książki. / Widzę studentów.
B1Czasче́рез / за / на: za, w ciągu, na jak długoОле́на поверне́ться че́рез ти́ждень.Olena wróci za tydzień.
B2За i наза — przyczyna i zapłata; на — prośba, cel, przeznaczenieМи заплати́ли за квито́к. / Я записа́вся на обсте́ження.Zapłaciliśmy za bilet. / Zapisałem się na badanie.
Pułapkadokąd? wymaga biernika, gdzie? miejscownikaЯ йду в кімна́ту ≠ Я в кімна́тіIdę do pokoju ≠ Jestem w pokoju

Miejscownik

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Formawiększość rzeczowników: -іЯ живу́ в мі́сті.Mieszkam w mieście.
Formaniektóre rzeczowniki rodzaju męskiego: -уМи в па́рку.Jesteśmy w parku.
Forma-ія → -іїВони́ в Іспа́нії.Są w Hiszpanii.
Miesiącу z nazwą miesiąca: kiedy?Мій день наро́дження у тра́вні.Moje urodziny są w maju.
Наmiejsce otwarte, wydarzenie, wyrazy utarteТа́то на робо́ті.Tata jest w pracy.
A2Obocznośćг / к / х → з / ц / с przed -іРу́чка в руці́.Długopis jest w ręce.
A2Поruch po powierzchniКі́шка бі́гає по кімна́ті.Kot biega po pokoju.
A2Liczba mnoga-ах / -яхУ міста́х бага́то па́рків.W miastach jest dużo parków.
B1Godzinaо / об: o której godzinie?Уро́к о дев’я́тій.Lekcja jest o dziewiątej.
Pułapkanazwa kraju: в Украї́ніЯ живу́ в Украї́ні.Mieszkam w Ukrainie.

Dopełniacz

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Rodzaj żeński-а → -и, -я → -іЯ ї́ду до ма́ми.Jadę do mamy.
Rodzaj męskiosoby, przedmioty, miasta: -а (-я)Ми з Ки́єва.Jesteśmy z Kijowa.
Rodzaj męskisubstancje, pojęcia, instytucje: -у (-ю)Парк бі́ля теа́тру.Park jest obok teatru.
Rodzaj nijaki-о → -а, -е → -яМи ви́їхали з мі́ста.Wyjechaliśmy z miasta.
Liczba mnoga-ів, -ей lub bez końcówkiТут бага́то студе́нтів.Jest tu dużo studentów.
Datadzień i miesiąc w dopełniaczuЯ народи́вся деся́того бе́резня.Urodziłem się dziesiątego marca.
Przeczeniedopełnienie po не (nie)Я не ба́чив дру́зів.Nie widziałem przyjaciół.
Przyimkiз / до / для / бі́ля / навпро́тиЦе подару́нок для ма́ми.To jest prezent dla mamy.
B1Przynależnośćczyj? właściciel po nazwie rzeczyЦе кни́жка бра́та.To jest książka brata.
B1Brakнема́є / без (nie ma, bez)У ме́не нема́є ча́су.Nie mam czasu.
B2Rzeczownik przy rzeczownikuwykonawca, cecha, instytucja, zbiorowość: w dopełniaczuВін хло́пець міцно́ї стату́ри.To chłopak mocnej budowy.
Pułapkapo бага́то / ма́ло używa się dopełniacza liczby mnogiejЯ ма́ю бага́то дру́зів.Mam dużo przyjaciół.

Wołacz

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Rodzaj męskitemat twardy: -еОста́пе, ході́ сюди́!Ostap, chodź tutaj!
Rodzaj męskitemat miękki lub -й: -юАндрі́ю, приві́т!Cześć, Andrii!
Rodzaj żeński-а → -оОле́но, допоможи́, будь ла́ска.Olena, pomóż mi, proszę.
Rodzaj żeński-я → -ю, -ія → -ієНаді́є, до́брий день!Dzień dobry, Nadiia!
Panie, paniпа́не; па́ні nie zmienia sięПа́не, скажі́ть, будь ла́ска, котра́ годи́на?Przepraszam pana, która jest godzina?
A2Tytuł i imięoba wyrazy w wołaczuПа́не Ю́рію, повторі́ть, будь ла́ска.Panie Yurii, proszę powtórzyć.
A2Zdrobnienia-ка → -коОле́нко, будь щасли́вою!Olenka, bądź szczęśliwa!
B1Obocznośćг / к → ж / ч przed -еДру́же, дя́кую!Dzięki, przyjacielu!
B1Liczba mnogaforma mianownikaШано́вні пасажи́ри, зберіга́йте спо́кій.Szanowni pasażerowie, prosimy zachować spokój.
B2Wspólnota i instytucjarzeczownik w wołaczu, określenia — w mianownikuШано́вна грома́до, прошу́ ува́ги.Szanowna społeczności, proszę o uwagę.
Pułapkazwrot do osoby oddziela się przecinkamiДя́кую, ма́мо!Dzięki, mamo!

Grupy deklinacyjne i oboczności

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Grupa twardaspółgłoska twarda: -ом, -оюЯ гуля́ю з бра́том.Spaceruję z bratem.
Grupa miękkaspółgłoska miękka lub -й: -ем, -еюЯ розмовля́ю з учи́телем.Rozmawiam z nauczycielem.
Grupa mieszanaж / ч / ш / щ: dopełniacz jak w twardej, narzędnik jak w miękkiejЯ чека́ю това́риша.Czekam na kolegę.
Samogłoskiі → о / е w sylabie otwartejДе мої́ ре́чі?Gdzie są moje rzeczy?
Spółgłoskiг / к / х → з / ц / с przed -іПодару́й жі́нці кві́ти.Podaruj żonie kwiaty.
B1Samogłoski ruchomeо / е wypadają w pozostałych przypadkachЯ не ба́чу олівця́.Nie widzę ołówka.
B1Wołaczг / к → ж / ч przed -еДру́же, дя́кую!Dziękuję, przyjacielu!
B1Grupa mieszanarzeczowniki rodzaju żeńskiego i nijakiego też mają grupę mieszanąМи зустрі́немося на пло́щі.Spotkamy się na placu.
B2Rodzaj męski na -аodmieniają się jak rzeczowniki rodzaju żeńskiego: -и, -оюЯ розмовля́ю з Мико́лою.Rozmawiam z Mykołą.
Pułapkapo ж, ч, ш, щ: -ем, nigdy -омЯ говори́в з викладаче́м.Rozmawiałem z wykładowcą.

Przymiotniki i przysłówki

Odmiana przymiotnika

PrzypadekRodzaj męski i nijakiRodzaj żeńskiLiczba mnoga
Mianownikнови́й / нове́нова́нові́
Dopełniaczново́гоново́їнови́х
Celownikново́мунові́йнови́м
Biernikнови́й / ново́го / нове́нову́нові́ / нови́х
Narzędnikнови́мново́юнови́ми
Miejscownikна ново́муна нові́йна нови́х
B1Forma krótkaпотрі́бен / здоро́в——
B2Dzierżawczyсестри́н / бра́тівсестри́на / бра́товасестри́ні / бра́тові
B2Miejscownik, -імна ти́сячному / на ти́сячнім——

Stopniowanie

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Stopień wyższy-іш- / -ш-Ця кни́жка ціка́віша.Ta książka jest ciekawsza.
Stopień najwyższyнай- + stopień wyższyЦе найсмачні́ший торт.To jest najsmaczniejszy tort.
Forma złożonaбільш / меншЦей сік менш ки́слий.Ten sok jest mniej kwaśny.
Formy szczególneвели́кий → бі́льшийЦей буди́нок бі́льший.Ten budynek jest większy.
B1Formy szczególneга́рний → кра́щийЦя ка́ва кра́ща.Ta kawa jest lepsza.
B1Obocznościдороги́й → доро́жчийЦей квито́к доро́жчий.Ten bilet jest droższy.
B1Niżніж + mianownikОле́на моло́дша, ніж я.Ołena jest młodsza niż ja.
B1Niżза + biernikБрат ста́рший за мене́.Mój brat jest starszy ode mnie.
B1Przysłówkiшви́дко → шви́дшеГоворі́ть пові́льніше, будь ла́ска.Proszę mówić wolniej.
B2Ilośćбага́то → бі́льшеУ ме́не бі́льше ча́су.Mam więcej czasu.

Zaimki

Zaimki wskazujące: цей, той

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Bliskoцей / ця / це / ціЦя су́мка нова́.Ta torba jest nowa.
Dalekoтой / та / те / тіТой буди́нок вели́кий.Tamten budynek jest duży.
Це„to jest”, nie zmienia sięЦе мій брат. / Це мої́ дру́зі.To jest mój brat. / To są moi przyjaciele.
B1Przypadkiцього́ / ціє́ї / цихЯ живу́ в цьому́ буди́нку.Mieszkam w tym budynku.
B1Czasdopełniacz bez przyimkaЦього́ ро́ку я ї́ду до Ки́єва.W tym roku jadę do Kijowa.

Nikt, nic: ніхто, ніщо

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Podwójne zaprzeczenieні- + не + czasownikНіхто́ не зна́є.Nikt nie wie.
Osobaніхто́ / ніко́го / ніко́муЯ ніко́го тут не зна́ю.Nikogo tu nie znam.
Rzeczніщо́ / нічо́го / нічи́мВона́ нічо́го не зрозумі́ла.Nic nie zrozumiała.
Miejsce, czasніде́ / ніку́ди / ніко́лиМи ніко́ли не були́ в Ри́мі.Nigdy nie byliśmy w Rzymie.
Z przyimkiemні з ким: trzy osobne wyrazyВін ні з ким не гово́рить.On z nikim nie rozmawia.

Zaimki nieokreślone: хтось, будь-хто

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Osobaхтось ≠ хто-не́будьХтось подзвони́в. / Чи є тут хто-не́будь?Ktoś zadzwonił. / Czy ktoś tu jest?
Rzeczщось ≠ що-не́будьЯ чу́ю щось. / Хо́чеш що-не́будь ви́пити?Coś słyszę. / Chcesz coś wypić?
Cechaяки́йсь ≠ яки́й-не́будьЯки́йсь чолові́к чека́є на вас. / Візьми́ яку́-не́будь кни́жку.Czeka na was jakiś mężczyzna. / Weź jakąkolwiek książkę.
Przynależnośćчийсь ≠ чий-не́будьТут лежи́ть чиє́сь пальто́. / Якщо́ поба́чиш чиї́-не́будь ключі́, скажи́ мені́.Leży tu czyjś płaszcz. / Jeśli zobaczysz czyjekolwiek klucze, powiedz mi.
Przypadkiodmienia się pierwsza część: кого́сь / кого́-не́будьТи розмовля́в з ким-не́будь про це?Rozmawiałeś o tym z kimś?
Pułapkaprzy fakcie, który już miał miejsce: -сьВчо́ра хтось подзвони́в.Wczoraj ktoś zadzwonił.

Liczebniki

Liczebniki z rzeczownikami

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Jedenоди́н / одна́ / одне́ według rodzaju; rzeczownik w liczbie pojedynczejУ ме́не одна́ сестра́.Mam jedną siostrę.
Dwa, trzy, czterymianownik liczby mnogiejДва квитки́, будь ла́ска.Dwa bilety, proszę.
Два i двідві z rzeczownikiem rodzaju żeńskiegoКа́ва ко́штує дві гри́вні.Kawa kosztuje dwie hrywny.
Pięć i więcejdopełniacz liczby mnogiejКвито́к ко́штує п’ятдеся́т гри́вень.Bilet kosztuje pięćdziesiąt hrywien.
Liczebniki złożonedecyduje ostatni wyrazУ гру́пі два́дцять два студе́нти.W grupie jest dwudziestu dwóch studentów.
Dużo i kilkaбага́то / кі́лька z dopełniaczemТре́ба ї́сти бага́то фру́ктів.Trzeba jeść dużo owoców.
B1Przypadkiдвох / двом / двома́Ми ї́хали з двома́ дру́зями.Jechaliśmy z dwoma przyjaciółmi.
B1Osobybiernik = dopełniacz: двохЯ ба́чу двох студе́нтів.Widzę dwóch studentów.
B2Pięć i więcej: przypadkirzeczy — п’яти́, osoby — п’ятьо́х; złożone — każdy wyrazМи поговори́ли з п’ятьма́ студе́нтами.Rozmawialiśmy z pięcioma studentami.
Pułapkanazwa waluty po п’ять też stoi w dopełniaczu liczby mnogiej: п’ять гри́веньХліб ко́штує п’ять гри́вень.Chleb kosztuje pięć hrywien.

Liczebniki porządkowe

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Rodzajпе́рший / пе́рша / пе́ршеЦе мій пе́рший уро́к.To moja pierwsza lekcja.
Temat miękkiтре́тій / тре́тя / тре́тєТре́тя ву́лиця право́руч.Trzecia ulica po prawej.
A2Dopełniaczдеся́того / деся́тоїЯ народи́вся деся́того бе́резня.Urodziłem się dziesiątego marca.
A2Miejscownikна тре́тьому / на тре́тійЯ живу́ на тре́тьому по́версі.Mieszkam na trzecim piętrze.
A2Od 11.одина́дцятий / двадця́тийСього́дні двадця́те тра́вня.Dziś jest dwudziesty maja.
B1Liczebniki porządkowe złożonetylko ostatni wyraz jest porządkowyЦе сто тре́тя кімна́та.To pokój numer sto trzy.
B1Skrótypo cyfrze — końcówka wyrazu: 1-й / 3-тя / 5-муВін навча́ється в 5-му кла́сі.Chodzi do piątej klasy.
B2Okrągłe i złożoneти́сячний, мільйо́нний odmieniają się jak przymiotniki; w złożonych zmienia się ostatni wyrazВін наш ти́сячний відві́дувач.Jest naszym tysięcznym gościem.

Czasownik: czas teraźniejszy

Czas teraźniejszy: koniugacje I i II

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Koniugacja Iчита́ти: чита́ю / чита́єш / чита́ютьЯ чита́ю текст.Czytam tekst.
Koniugacja I, -ува-, -юва-працюва́ти → працю́юМи працю́ємо в о́фісі.Pracujemy w biurze.
Koniugacja IIсиді́ти: сиджу́ / сиди́ш / сидя́тьСтуде́нти сидя́ть у кла́сі.Studenci siedzą w sali.
KońcówkiI: -еш / -уть; II: -иш / -атьти чита́єш / ти сиди́шczytasz / siedzisz
A2Zmiana tematuказа́ти: кажу́ / ка́жеш / ка́жутьЩо ти ка́жеш?Co mówisz?
A2Zmiana w formie яходи́ти: ходжу́ / хо́дишЯ ходжу́ на робо́ту пі́шки.Chodzę do pracy pieszo.
A2Apostrofпи́ти: п’ю / п’єш / п’ютьТи п’єш чай?Pijesz herbatę?
B1Wstawne лpo б / в / м / п / ф: люблю́ / лю́блятьДі́ти лю́блять мо́ре.Dzieci uwielbiają morze.
B1Samogłoska w temacieбра́ти: беру́ / бере́ш / беру́тьЯ беру́ таксі́.Biorę taksówkę.
B2Czasowniki na -вативстава́ти → встаю́Я встаю́ о сьо́мій.Wstaję o siódmej.
B2везти i возитивезти́: везу́ / везе́ш; вози́ти: вожу́ / во́зишВін везе́ нас на вокза́л. / Я ча́сто вожу́ ту́ристів по Льво́ву.Wiezie nas na dworzec. / Często wożę turystów po Lwowie.
Pułapkaхоті́ти należy do koniugacji I: хо́чешТи хо́чеш чай?Chcesz herbaty?

Czasowniki nieregularne: бути, могти, дати, їсти

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
бути: czas teraźniejszyє dla wszystkich osóbУ ме́не є брат.Mam brata.
бути: czas przyszłyбу́ду / бу́деш / бу́дутьЗа́втра я бу́ду вдо́ма.Jutro będę w domu.
могтимо́жу / мо́жеш / мо́жутьЯ не мо́жу сього́дні.Dziś nie mogę.
ітиіду́ / іде́ш / іду́тьКуди́ ти йдеш?Dokąd idziesz?
їхатиї́ду / ї́деш / ї́дутьМи ї́демо додо́му.Jedziemy do domu.
хотітихо́чу / хо́чеш / хо́чутьЯ хо́чу ї́сти.Chce mi się jeść.
житиживу́ / живе́ш / живу́тьДе ти живе́ш?Gdzie mieszkasz?
B1датидам / даси́ / даду́тьЯ дам тобі́ ключ.Dam ci klucz.
B1їстиїм / їси́ / їдя́тьЩо ти їси́?Co jesz?
B2дати i їсти z przedrostkiemрозда́ти → розда́м, з’ї́сти → з’їмВчи́телька розда́сть зо́шити.Nauczycielka rozda zeszyty.
B2Para niedokonanaроздава́ти → роздаю́, з’їда́ти → з’їда́юЩодня́ вчи́телька роздає́ зо́шити.Codziennie nauczycielka rozdaje zeszyty.
Pułapkagdy mówimy, kim ktoś jest, bez єЯ студе́нт.Jestem studentem.

Czas przeszły i aspekt

Czas przeszły

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Rodzaj męski-ти → -вУчо́ра Тара́с чита́в.Wczoraj Taras czytał.
Rodzaj żeński-ти → -лаОле́на працюва́ла вдо́ма.Olena pracowała w domu.
Rodzaj nijaki-ти → -лоУчо́ра було́ хо́лодно.Wczoraj było zimno.
Liczba mnoga-ти → -лиМи гуля́ли в па́рку.Spacerowaliśmy po parku.
Grzecznościowe Виprzy grzecznościowym Ви czasownik jest w liczbie mnogiejВи були́ в Ки́єві?Czy był Pan w Kijowie?
Czasowniki z -ся-вся / -лася / -лисяВін ду́же смія́вся.On bardzo się śmiał.
A2Formy szczególneіти́ → ішо́в, могти́ → мігЯ не міг прийти́.Nie mogłem przyjść.
B1Aspektoba aspekty mają czas przeszłyЯ чита́в кни́жку ≠ Я прочита́в кни́жкуCzytałem książkę ≠ Przeczytałem książkę do końca
B2Stan, rezultat: -нутизви́кнути → звик / зви́клаМи шви́дко зви́кли до шу́му.Szybko przywykliśmy do hałasu.
B2Czynność jednorazowa: -нутикри́кнути → кри́кнув / кри́кнулаВін гу́чно кри́кнув.Krzyknął głośno.
Pułapkakobieta mówi я була́Оле́на: «Я була́ вдо́ма».Olena: „Byłam w domu.”

Aspekt: dokonany i niedokonany

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Przedrostekроби́ти → зроби́тиЯ вже зроби́в завда́ння.Już zrobiłem zadanie.
Przyrostekзабува́ти → забу́тиЯ забу́ла ключі́.Zapomniałam kluczy.
Aspekt niedokonanyproces, powtarzanie, fakt ogólnyЯ ча́сто пишу́ листи́.Często piszę listy.
Aspekt dokonanyjeden zakończony wynikЯ написа́в лист.Napisałem list.
Czas przyszłyniedokonany: бу́ду писа́ти; dokonany: напишу́За́втра я напишу́ лист.Jutro napiszę list.
B1Inny rdzeńбра́ти → взя́ти, говори́ти → сказа́тиВін сказа́в пра́вду.Powiedział prawdę.
B2Czasowniki na -ітитемні́ти → потемні́тиНадво́рі шви́дко потемні́ло.Na dworze szybko się ściemniło.
B2Oboczność spółgłosekзахисти́ти → захища́ти: ст → щМи захища́ємо свої́ права́.Bronimy swoich praw.
Pułapkaczynność trwająca teraz wymaga aspektu niedokonanegoЗа́раз я чита́ю кни́жку.Teraz czytam książkę.

Czasowniki ruchu

W jedną stronę czy tam i z powrotem: іти/ходити, їхати/їздити

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Paryіти́ → ходи́ти, ї́хати → ї́здити, леті́ти → літа́тиЯ йду в банк ≠ Я ча́сто ходжу́ в банкIdę do banku ≠ Często chodzę do banku
ходи́тиходжу́ / хо́диш / хо́дить / хо́дятьДі́ти хо́дять у шко́лу пі́шки.Dzieci chodzą do szkoły pieszo.
ї́здитиї́жджу / ї́здиш / ї́здить / ї́здятьЯ ї́жджу на робо́ту метро́.Jeżdżę do pracy metrem.
Regularnieходи́ти / ї́здити / літа́тиМи ї́здимо на мо́ре щолі́та.Co lato jeździmy nad morze.
Tam i z powrotemczas przeszły od ходи́ти i ї́здитиУчо́ра ми ходи́ли в кіно́.Wczoraj byliśmy w kinie.
Umiejętność, fakt ogólnyходи́ти / літа́тиСин уже́ хо́дить.Mój syn już chodzi.
B2Z dopełnieniemвезти́ → вози́ти, нести́ → носи́ти, вести́ → води́тиЯ везу́ діте́й до шко́ли ≠ Щодня́ я вожу́ діте́й до шко́лиWiozę dzieci do szkoły ≠ Codziennie wożę dzieci do szkoły
B2Czas przeszłyrodzaj męski bez -л: віз / ніс / вівВін ніс су́мку.Niósł torbę.
Pułapkacodziennie, często: ходи́тиЩора́нку я ходжу́ в парк.Co rano chodzę do parku.

Czasowniki ruchu z przedrostkami: прийти, вийти, доїхати

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
при-przybyćДруг приї́хав із Ха́ркова.Przyjaciel przyjechał z Charkowa.
ви-wyjść na zewnątrzЯ ви́йшов із до́му о сьо́мій.Wyszedłem z domu o siódmej.
за-wejść do środka, wpaść na chwilęЗайди́ до ме́не вве́чері.Wpadnij do mnie wieczorem.
B2в-, у-wejść do środka; в- po samogłosce, у- po spółgłosceВона́ ввійшла́ в кімна́ту. / Він увійшо́в у кімна́ту.Weszła do pokoju. / Wszedł do pokoju.
пере-przejść przez coś, przeprowadzić sięМи перейшли́ ву́лицю.Przeszliśmy przez ulicę.
до-dojść do celuЯк дійти́ до вокза́лу?Jak dojść do dworca?
від-oddalić sięПо́тяг від’ї́хав від платфо́рми.Pociąg odjechał od peronu.
по-wyruszyćВін пішо́в додо́му.Poszedł do domu.
Aspektприйти́ ≠ прихо́дитиЯ прихо́джу додо́му о шо́стій.Przychodzę do domu o szóstej.
Pułapkaopuścić miejsce to піти́, пішо́вВона́ вже пішла́.Ona już poszła.

Przyimki

Gdzie, dokąd, skąd: де, куди, звідки

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Gdzie?у / в / на z miejscownikiemМа́ма на робо́ті.Mama jest w pracy.
Dokąd?у / в / на z biernikiemМа́ма йде на робо́ту.Mama idzie do pracy.
Skąd?з / із / зі z dopełniaczemЗві́дки ви? — Я з Украї́ни.Skąd Pan jest? — Jestem z Ukrainy.
Domвдо́ма / додо́му / з до́му: w domu, do domu, z domuДі́ти вдо́ма, а та́то йде додо́му.Dzieci są w domu, a tata idzie do domu.
У czy нана: робо́та (praca), по́шта (poczta), вокза́л (dworzec), ри́нок (rynek), конце́рт (koncert), уро́к (lekcja)Ми на вокза́лі.Jesteśmy na dworcu.
A2Додо z dopełniaczem: do kogoś lub do jakiegoś miejscaЯ йду до бабу́сі.Idę do babci.
A2Біля, навпротиz dopełniaczem: gdzie dokładnie?Авто́бус зупиня́ється бі́ля теа́тру.Autobus zatrzymuje się przy teatrze.
A2Над, під, перед, за, міжz narzędnikiem: gdzie?Над столо́м виси́ть ла́мпа.Nad stołem wisi lampa.
B1Серед, посеред, недалеко відz dopełniaczem: wśród, pośrodku, niedaleko odМи живемо́ недале́ко від вокза́лу.Mieszkamy niedaleko dworca.
B1Відвід z dopełniaczem: od kogoś, z dala odВін поверну́вся від лі́каря.Wrócił od lekarza.
B1Droga i środek transportunarzędnik, bez przyimkaЩодня́ ми ї́здимо трамва́єм.Codziennie jeździmy tramwajem.
B2Повз, підповз / під z biernikiem: obok czego? pod co?Я йду повз парк. / Таксі́ під’ї́хало під буди́нок.Idę obok parku. / Taksówka podjechała pod budynek.
Pułapkaв Украї́ні, в Украї́ну, z у/вЯ живу́ в Украї́ні.Mieszkam w Ukrainie.

Przyimki czasu

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Dzieńу / в z biernikiemДо зу́стрічі в понеді́лок!Do zobaczenia w poniedziałek!
Miesiącу / в z miejscownikiemМи ї́демо в се́рпні.Jedziemy w sierpniu.
A2Rokу / в z miejscownikiem: у … ро́ціМи познайо́милися у дві ти́сячі чотирна́дцятому ро́ці.Poznaliśmy się w 2014 roku.
A2Od … do …з i до z dopełniaczemЯ працю́ю з понеді́лка до п’я́тниці.Pracuję od poniedziałku do piątku.
A2Перед, післяпе́ред z narzędnikiem: przed zdarzeniem; пі́сля z dopełniaczem: po nimПе́ред обі́дом тре́ба ми́ти ру́ки. / Пі́сля обі́ду ми гуля́ємо в па́рку.Przed obiadem trzeba umyć ręce. / Po obiedzie spacerujemy po parku.
B1Черезче́рез z biernikiem: za ile czasuОле́на поверне́ться че́рез ти́ждень.Olena wróci za tydzień.
B1Заза z biernikiem: w jakim czasie coś się kończyВи́вчити нові́ слова́ за мі́сяць.Nauczyć się nowych słów w miesiąc.
B1Нана z biernikiem: na jak długo coś zaplanowanoОле́г підписа́в контра́кт на рік.Oleh podpisał kontrakt na rok.
B1Томутому́ po okresie czasu: ile czasu temuВона́ приї́хала три дні тому́.Przyjechała trzy dni temu.
B1Оо z miejscownikiem: o której godzinie?Заня́ття почина́ються о дев’я́тій годи́ні.Zajęcia zaczynają się o dziewiątej.

Przyimki złożone: незважаючи на, у зв’язку з

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
У зв’язку зу зв’язку́ з z narzędnikiem: przyczynaУ зв’язку́ з хворо́бою Окса́на не прийшла́ на робо́ту.W związku z chorobą Oksana nie przyszła do pracy.
Внаслідок, завдякивнаслі́док z dopełniaczem; завдяки́ z celownikiemВнаслі́док дощу́ доро́гу закри́ли. / Завдяки́ допомо́зі дру́зів ми зда́ли іспи́т.Drogę zamknięto z powodu deszczu. / Dzięki pomocy przyjaciół zdaliśmy egzamin.
Зважаючи на, щодозважа́ючи на z biernikiem; щодо́ z dopełniaczemЗважа́ючи на Ва́ші слова́, мо́жна зроби́ти ви́сновок. / Щодо́ ціни́ ми домо́вимося за́втра.Biorąc pod uwagę Państwa słowa, można wyciągnąć wniosek. / Co do ceny, dogadamy się jutro.
Pułapkaзважа́ючи на wymaga przyimka наЗважа́ючи на ва́ші слова́, мо́жна зроби́ти ви́сновок.Biorąc pod uwagę Państwa słowa, można wyciągnąć wniosek.

Budowa zdania

Pytania i przeczenie

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Intonacjaten sam szyk, głos idzie w góręЦе наш авто́бус?↗To nasz autobus?
чичи na początku pytania ogólnego (tak/nie)Чи студе́нт відповіда́є?Czy student odpowiada?
Wyraz pytającyхто / що / де / куди́ / зві́дки na początkuКуди́ ви ї́дете?Dokąd jedziecie?
A2Wyraz pytającyкому́ / з ким / про кого́: przyimek stoi przed wyrazemЗ ким ти розмовля́єш?Z kim rozmawiasz?
A2Wyraz pytającyяки́й / яка́ / яке́ / які́ według rodzaju i liczbyЯка́ сього́дні пого́да?Jaka jest dzisiaj pogoda?
B2Zaproszeniepytanie ogólne (tak/nie) z bezokolicznikiemХо́чете пої́хати з на́ми на мо́ре?Chcecie pojechać z nami nad morze?
Przeczenieне przed czasownikiemВін не чека́є.On nie czeka.
Odpowiedźтак / ні i czasownikТи зна́єш? — Так, зна́ю.Wiesz? — Tak, wiem.
B1нема́єнема́є / не було́ / не бу́де i dopełniaczЗа́втра конце́рту не бу́де.Jutro nie będzie koncertu.
B1Podwójne przeczenieніхто́ / нічо́го / ніко́ли z неМи ще нічо́го не приготува́ли.Jeszcze niczego nie przygotowaliśmy.
Pułapka„tak” to такТак, я тут.Tak, jestem tutaj.

Spójniki

SpójnikZnaczeniePrzykładPolski
і / йiПолта́ва й Оде́са.Połtawa i Odessa.
A2тата w znaczeniu іКупи́ хліб та молоко́.Kup chleb i mleko.
але́aleЯ зателефонува́в, але́ ніхто́ не відпові́в.Zadzwoniłem, ale nikt nie odpowiedział.
бо / тому́ щоponieważ, boВі́ктор не при́йде, бо він хво́рий.Wiktor nie przyjdzie, bo jest chory.
B1аnatomiast: dwie osoby lub rzeczy zestawione ze sobąЯ п’ю ка́ву, а сестра́ п’є чай.Ja piję kawę, a siostra pije herbatę.
B1або́ / або́ … або́albo, lub; albo… alboАбо́ ви завіта́єте до нас, або́ ми заї́демо до вас.Albo wy do nas zajrzycie, albo my wpadniemy do was.
B1хоч / незважа́ючи на те щоchociaż, mimo żeХоч було́ пі́зно, ми пішли́ в кіно́.Chociaż było późno, poszliśmy do kina.
B1Wtrąceniaмабу́ть / можли́во / здає́ться (prawdopodobnie, być może, wydaje się): oddzielamy przecinkamiВін, мабу́ть, запізни́ться.Pewnie się spóźni.
B2Wyraz uogólniającymyślnik lub dwukropek przed wyliczeniem, myślnik po nimУсе́ в кімна́ті — стіл, крі́сло, ша́фа — було́ нове́.Wszystko w pokoju — stół, fotel, szafa — było nowe.
Pułapka„ale” to але́Я хоті́в прийти́, але́ не зміг.Chciałem przyjść, ale nie mogłem.

Zdania z що i щоб

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
щоco ktoś wie, myśli lub mówiЯ зна́ю, що ми зроби́ли це пра́вильно.Wiem, że zrobiliśmy to dobrze.
де / куди́ / зві́дкиpytanie zależneВи не зна́єте, де мій словни́к?Czy wie pan, gdzie jest mój słownik?
щобщоб z bezokolicznikiem: cel, ten sam podmiotЯ вчу мо́ву, щоб працюва́ти в Украї́ні.Uczę się języka, żeby pracować na Ukrainie.
B1щобщоб z czasem przeszłym: inny podmiotЯ хо́чу, щоб ти прийшо́в.Chcę, żebyś przyszedł.
B2щоб неcel przeczący: bezokolicznik lub czas przeszłyЯ йду ти́хо, щоб не розбуди́ти сусі́дів.Idę cicho, żeby nie obudzić sąsiadów.
B1що ≠ щобщо: fakt; щоб: prośba lub polecenieВін сказа́в, що я працю́ю. ≠ Він сказа́в, щоб я працюва́в.Powiedział, że pracuję. ≠ Powiedział, żebym pracował.
B1чому́ / скі́льки / наві́щоpytanie zależneСкажи́, скі́льки ко́штує квито́к.Powiedz, ile kosztuje bilet.
Pułapkaprzecinek przed що i щобЯ ду́маю, що він уже́ вдо́ма.Myślę, że on już jest w domu.
B1Pułapkapo щоб z innym podmiotem — czas przeszłyМа́ма хо́че, щоб ми подзвони́ли.Mama chce, żebyśmy zadzwonili.

Zdania względne z який

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Rodzaj i liczbatakie jak rzeczownik, który opisujeЦе студе́нтка, яка́ вивча́є украї́нську.To jest studentka, która uczy się ukraińskiego.
PodmiotmianownikЦе студе́нт, яки́й живе́ по́руч.To jest student, który mieszka obok.
DopełnieniebiernikКни́жка, яку́ я чита́ю, ціка́ва.Książka, którą czytam, jest ciekawa.
Przyimekprzyimek stoi przed яки́йЦе друг, з яки́м я працю́ю.To jest przyjaciel, z którym pracuję.
Przecinkidwa przecinki, gdy zdanie stoi w środku wypowiedzenia; jeden, gdy na końcuМі́сто, в яко́му я живу́, ду́же га́рне.Miasto, w którym mieszkam, jest bardzo ładne.
B2щоmianownik lub biernik; forma się nie zmieniaТі лю́ди, що стоя́ть бі́ля вхо́ду, чека́ють на екску́рсію.Ludzie, którzy stoją przy wejściu, czekają na wycieczkę.
B2котри́йjak який, we wszystkich przypadkach; rodzaj wskazuje właściwy rzeczownikУ ли́сті від подру́ги, котра́ живе́ в Німе́ччині, були́ фотогра́фії.W liście od przyjaciółki, która mieszka w Niemczech, były zdjęcia.
Pułapkaяки́й nigdy się nie pomijaФільм, яки́й ми диви́лися, був сумни́й.Film, który oglądaliśmy, był smutny.

Kiedy i jeśli: коли, якщо, якби

SpójnikZasadaPrzykładPolski
коли́czynności równoczesne: aspekt niedokonanyКоли́ ми йшли до університе́ту, пішо́в дощ.Gdy szliśmy na uniwersytet, zaczął padać deszcz.
коли́jedna czynność po drugiej: aspekt dokonanyКоли́ ми прийшли́, уро́к уже́ поча́вся.Gdy przyszliśmy, lekcja już się zaczęła.
коли́o przyszłości: czas przyszłyКоли́ ти при́йдеш, ми пообі́даємо.Gdy przyjdziesz, zjemy obiad.
якщо́warunek realny; zdanie główne często zaczyna się od тоЯкщо́ ви ви́вчите слова́, то ле́гко зрозумі́єте текст.Jeśli nauczycie się słów, łatwo zrozumiecie tekst.
якщо́prawda ogólna: czas teraźniejszyЯкщо́ йде дощ, ми сидимо́ вдо́ма.Jeśli pada deszcz, siedzimy w domu.
якби́warunek nierealny: czas przeszły i биЯкби́ я мав час, я пої́хав би до Льво́ва.Gdybym miał czas, pojechałbym do Lwowa.
B2по́ки / до́киczynności równoczesne: aspekt niedokonanyПо́ки ді́ти сплять, я готу́ю сніда́нок.Gdy dzieci śpią, przygotowuję śniadanie.
B2по́ки неczynność trwa do zdarzenia: aspekt dokonanyЧека́й, по́ки не при́йде авто́бус.Czekaj, aż przyjedzie autobus.
B2щойно́ / як ті́лькиpierwszy moment po zdarzeniu: aspekt dokonanyЯк ті́льки ви́йде со́нце, ми пої́демо на прогу́лянку.Gdy tylko wyjdzie słońce, pójdziemy na spacer.
B2відколи́od kiedy trwa stan lub czynnośćВідколи́ ми живемо́ у Льво́ві, ми ча́сто хо́димо до теа́тру.Odkąd mieszkamy we Lwowie, często chodzimy do teatru.
Pułapkapo якщо́ o przyszłości — czas przyszłyЯкщо́ за́втра пі́де дощ, ми зали́шимося вдо́ма.Jeśli jutro będzie padać, zostaniemy w domu.
Pułapkaби także w zdaniu głównymЯкби́ я знав, я прийшо́в би.Gdybym wiedział, przyszedłbym.

Wyrażenia imiesłowowe

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
-ний / -тийimiesłów przymiotnikowy: jaki? odmienia się jak przymiotnikЛист, напи́саний олівце́м, лежи́ть на столі́.List, napisany ołówkiem, leży na stole.
-ючи / -учиimiesłów przysłówkowy: czynność jednoczesnaЧита́ючи текст, вона́ випи́сувала нові́ слова́.Czytając tekst, wypisywała nowe słowa.
-вши / -шиimiesłów przysłówkowy: czynność wcześniejszaПрочита́вши лист, ма́ма всміхну́лася.Przeczytawszy list, mama się uśmiechnęła.
Znaczeniewyrażenie = zdanie podrzędne z яки́й / коли́лист, напи́саний олівце́м = лист, яки́й написа́ли олівце́мlist napisany ołówkiem = list, który został napisany ołówkiem
B2-аний / -ений / -ованийimiesłów przymiotnikowy od czasowników przechodnich dokonanychзроби́ти → зро́блений / побудува́ти → побудо́ванийzrobić → zrobiony / zbudować → zbudowany
B2-ючись / -вшисьczasowniki zwrotne: cząstka -ся zmienia się w -сьусміха́тися → усміха́ючись / усміхну́тися → усміхну́вшисьuśmiechać się → uśmiechając się / uśmiechnąć się → uśmiechnąwszy się
B2Wykonawcawykonawca czynności stoi w narzędnikuБуди́нок, побудо́ваний на́шим дідо́м, стої́ть бі́ля рі́чки.Dom zbudowany przez naszego dziadka stoi nad rzeką.
Pułapkaczynność imiesłowu przysłówkowego wykonuje podmiotПоверну́вшись додо́му, ми повече́ряли.Wróciwszy do domu, zjedliśmy kolację.
Pułapkao osobie, która coś robi, zdanie podrzędne z яки́йЯ ба́чу студе́нта, яки́й чита́є кни́жку.Widzę studenta, który czyta książkę.

Zdania jednoczłonowe

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Określonoosoboweorzeczenie w 1. lub 2. osobie; wykonawca czynności jest znanyЧита́єш цю кни́жку?Czytasz tę książkę?
Nieokreślonoosobowe3. osoba liczby mnogiej lub czas przeszły w liczbie mnogiej; wykonawca nie jest nazwanyПо ра́діо повідо́мили про погі́ршення пого́ди.W radiu zapowiedziano pogorszenie pogody.
Bezosoboweorzeczenie bez podmiotu: forma na -но, -то lub przysłówek + було́Там усе́ пра́вильно запи́сано.Wszystko jest tam poprawnie zapisane.
Nominatywnetylko rzeczownik w mianowniku; nie ma orzeczeniaВе́чір. Прохоло́да. Спо́кій.Wieczór. Chłód. Spokój.
Pułapkaw czasie przeszłym orzeczenie bezosobowe to було́У за́лі було́ ти́хо.W sali było cicho.

Wtrącenia: wyrazy i wyrażenia

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Porządek myśliпо-пе́рше / по-дру́ге / по-тре́тє / о́тжеПо-пе́рше, ми ма́ємо ма́ло ча́су.Po pierwsze, mamy mało czasu.
Prawdopodobieństwoмо́же = можли́воМо́же, за́втра пої́демо до мо́ря?Może jutro pojedziemy nad morze?
Przecinkina początku: przecinek po wyrazie; w środku: przecinki po obu stronachВін, о́тже, не при́йде.On, więc, nie przyjdzie.
Pułapkaмо́же z bezokolicznikiem to czasownik: bez przecinkaВін мо́же прийти́.On może przyjść.

Słowotwórstwo

Słowotwórstwo

PrzyrostekZnaczeniePrzykład
-ач / -акosoba, która coś robiвиклада́ти → виклада́ч
-ецьskąd ktoś pochodzi albo kto coś robiУкраї́на → украї́нець
-каkobietaвиклада́ч → виклада́чка / украї́нець → украї́нка
-ння / -енняczynność; rodzaj nijakiчита́ти → чита́ння
-льняmiejsce, w którym coś się robiспа́ти → спа́льня
-істьcecha jako rzeczownik; rodzaj żeńskiра́дий → ра́дість
-н-przymiotnik od słowa oznaczającego czas, z końcówką -ійве́чір → вечі́рній
-ськ-przymiotnik od nazwy miejscaЛьвів → льві́вський
-о / по-…-ськиprzysłówek od przymiotnikaшвидки́й → шви́дко / украї́нський → по-украї́нськи
-ик / -к- / -чк-coś małego lub miłegoстіл → сто́лик / сестра́ → сестри́чка
B2-авець / -івникosoba, która coś robi, ze względu na zajęcieвико́нувати → викона́вець
B2-арняmiejsce, w którym pracuje taka osobaлі́кар → ліка́рня
B2-еньк- / -ус-pieszczotliwieріка́ → рі́ченька / ба́ба → бабу́ся
Pułapkaнн, gdy temat kończy się na но́сінь → осі́нній
Pułapkaс tematu i с przyrostka dają jedno сОде́са → оде́ський

Wyrazy złożone i skróty

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Łącznikczłony są równorzędne; między nie można wstawić інауко́во-пізнава́льнийpopularnonaukowy
Łączniepierwszy człon określa drugi; liczebnik jako pierwszy członрізномані́тний / двоя́руснийróżnorodny / dwupiętrowy
Skrótkropka po р. i вул.; bez kropki po км2024 р. / 5 кмrok 2024 / 5 kilometrów
Skrótowiec złożonyczęści wyrazów; apostrof przed ю / я / є / їМін’ю́стMinisterstwo Sprawiedliwości
Pułapkaforma дво- w wyrazie złożonymдвоя́руснийdwupiętrowy
Pułapkajednostki miary piszemy bez kropki9 год / 20 хв9 godzin / 20 minut

Stylistyka

Środki składniowe

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Zwrot do adresataw dowolnym miejscu zdania, między przecinkamiПрочита́йте, Ві́кторе, цю кни́жку.Proszę, Viktorze, przeczytać tę książkę.
Elipsaw odpowiedzi zostaje tylko to, co noweЩасли́вої доро́ги! — Дя́кую, і вам.Szczęśliwej drogi! — Dziękuję, wzajemnie.
Powtórzeniepodwojony zaimek pytajny dopytujeОкса́на ви́грала олімпіа́ду! — Хто-хто?Oksana wygrała olimpiadę! — Kto, kto?
Stopień wyższyніж, за lub відОкса́на моло́дша, ніж я. / Окса́на моло́дша за мене́. / Окса́на моло́дша від мене́.Oksana jest młodsza niż ja. / Oksana jest młodsza ode mnie. / Oksana jest młodsza ode mnie.
Porównanie obrazoweяк lub мов i obrazВода́ чи́ста, як сльоза́.Woda jest czysta jak łza.
Dopowiedzenieapozycja stoi w tym samym przypadkuМій брат, лі́кар, живе́ в Оде́сі.Mój brat, lekarz, mieszka w Odessie.
Pułapkaвід wymaga dopełniaczaОкса́на моло́дша від мене́.Oksana jest młodsza ode mnie.

Język

Autorzy