Mianownik
A1–B1Rzeczownik i przypadki 4 min
Mianownik to słownikowa forma rzeczownika: nazywa podmiot i odpowiada na pytania хто? (kto?) i що? (co?). Po це (to jest) i мене́ зва́ти (mam na imię) rzeczownik stoi w mianowniku: Це Іри́на. Мене́ зва́ти Оста́п.
Na obecnym poziomie nie ma tu żadnych informacji. Ten widok zaczyna się od poziomu A1: wybierz A1 lub wyższy poziom.
Na obecnym poziomie nie ma tu żadnych informacji. Ten widok zaczyna się od poziomu A1: wybierz A1 lub wyższy poziom.
ŚciągaA1–B1
| Zagadnienie | Zasada | Przykład | Polski |
|---|---|---|---|
| Forma | forma ze słownika | стіл / кни́жка / мі́сто | stół / książka / miasto |
| Podmiot | хто? / що? wykonuje czynność | Студе́нт чита́є текст. | Student czyta tekst. |
| Це … | po це (to jest) i ось (oto) | Це нови́й телеві́зор. | To jest nowy telewizor. |
| Imię | po мене́ зва́ти | Мене́ зва́ти Оста́п. | Mam na imię Ostap. |
| A2Lubienie | to, co подо́бається (się podoba) | Мені́ подо́бається ка́ва. | Lubię kawę. |
| B1Orzecznik | rzeczownik jako orzecznik; po zaimku bez myślnika | Він інжене́р. | On jest inżynierem. |
| B1Posiadanie | po у ме́не є (mam) | У ме́не є брат. | Mam brata. |
| B1Czas | dzień, święto, wydarzenie | Сього́дні п’я́тниця. | Dzisiaj jest piątek. |
| Pułapka | w czasie teraźniejszym pomija się є (jestem, jest) | Я студе́нт. | Jestem studentem. |
PrzeglądA1
- Mianownik to forma podawana w słowniku; odpowiada na pytania хто? (kto?) i що? (co?). брат / ма́ма / вікно́ — brat / mama / okno
- Podmiot zdania stoi w mianowniku: Інозе́мний студе́нт чита́є текст. — Student zagraniczny czyta tekst.
- Formy mianownika liczby mnogiej: Liczba mnoga.
UżycieA1–B1
| Użycie | Przykład | Polski |
|---|---|---|
| podmiot | Сестра́ працю́є вдо́ма. | Siostra pracuje w domu. |
| kto to, co to: po це | Це Іри́на. | To jest Iryna. |
| wskazywanie: po ось | Ось вхід. | Oto wejście. |
| imię: po мене́ зва́ти | Мене́ зва́ти Оста́п. | Mam na imię Ostap. |
| A2jak się coś nazywa: po назива́ється | Це мі́сто назива́ється Львів. | To miasto nazywa się Lwów. |
| A2to, co się podoba: po подо́бається | Мені́ подо́бається Ки́їв. | Lubię Kijów. |
| B1rzeczownik jako orzecznik | Він інжене́р. | On jest inżynierem. |
| B1posiadanie: po у ме́не є | У ме́не є брат. | Mam brata. |
| B1dzień, święto, wydarzenie | Незаба́ром Різдво́. | Wkrótce Boże Narodzenie. |
| B1porównanie: po ніж (niż) | Ки́їв старі́ший, ніж Львів. | Kijów jest starszy niż Lwów. |
- W czasie teraźniejszym język ukraiński zwykle pomija czasownik бу́ти (być): Я студе́нт. — Jestem studentem.
- Wyrażenia у ме́не є (mam) i мені́ подо́бається (podoba mi się) używa się jako gotowych zwrotów, zanim pozna się ich gramatykę: Mieć: у мене є, Podobać się: мені подобається.
- A2Więcej o подо́батися: Podobać się: мені подобається.
- B1Gdy podmiot i orzecznik są rzeczownikami, w ukraińskim wstawia się między nimi myślnik; po zaimku myślnika nie ma: Сестра́ — студе́нтка. / Вона́ студе́нтка. — Moja siostra jest studentką. / Ona jest studentką.
- B1Posiadanie i brak: Mieć: у мене є.
Typowe błędyA1
| ✗ | ✓ | Zasada |
|---|---|---|
| Це Іри́ну. | Це Іри́на. | po це rzeczownik stoi w mianowniku |
| Мене́ зва́ти Оста́па. | Мене́ зва́ти Оста́п. | imię po мене́ зва́ти stoi w mianowniku |