Język: Polski

Ściąga: Podstawy

Podstawy

Alfabet cyrylicki

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
33 litery10 liter samogłoskowych: а, е, є, и, і, ї, о, у, ю, яо́зеро / мо́реjezioro / morze
Я, ю, є, їdwa dźwięki na początku wyrazu: /ja/ · /ju/ · /jɛ/ · /ji/я́блуко / ї́жаjabłko / jedzenie
Щjedna litera, dwa dźwięki: /ʃt͡ʃ/ща́стяszczęście
Ьnie ma dźwięku: zmiękcza poprzedzającą spółgłoskęсіль / деньsól / dzień
Г i ґг to /ɦ/, a ґ to /ɡ/гора́ / ґу́дзикgóra / guzik
И i іи to /ɪ/, a і to /i/: to dwa różne dźwiękiри́ба / лі́тоryba / lato
Wielka literaimiona, miasta, kraje i początek zdaniaОле́на живе́ в Ки́єві.Ołena mieszka w Kijowie.
Mała literajęzyki i narodowościЯ украї́нець, я говорю́ украї́нською.Jestem Ukraińcem, mówię po ukraińsku.
Pismo odręcznepisane т wygląda jak łacińskie m; д ma na dole pętlę—
Pułapkaw alfabecie ukraińskim nie ma liter ы, э, ъ ani ёми / йо́гуртmy / jogurt

Samogłoski i spółgłoski

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Dźwięki samogłoskowesześć: /a/ · /ɔ/ · /u/ · /ɛ/ · /ɪ/ · /i/о́зеро / лі́тоjezioro / lato
И i іи to /ɪ/, і to /i/ми / мі́стоmy / miasto
A1Nieakcentowane е i иbrzmią podobnie; pisze się je tak jak w formie akcentowanejсестра́ → се́стриsiostra → siostry
A1Nieakcentowane оzwykle /ɔ/молоко́mleko
A1Twarde i miękkieodróżniają wyrazyпала́ц ≠ па́лецьpałac ≠ palec
A1Przed і i еspółgłoska przed і jest miękka, a przed е — twardaліс / те́маlas / temat
A1Dźwięczne i bezdźwięczneodróżniają wyrazyді́ло ≠ ті́лоsprawa, czyn ≠ ciało
A1Дж i дзkażde to jedna spółgłoska: /d͡ʒ/, /d͡z/джи́нси / дзе́ркалоdżinsy / lustro
A1Pułapkana końcu sylaby po samogłosce в brzmi /u̯/Львів / за́втраLwów / jutro

Znak miękki i apostrof

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Ьnie ma dźwięku: zmiękcza poprzedzającą spółgłoskęсіль / деньsól / dzień
Apostrofя po apostrofie brzmi /ja/м’ячpiłka
A1Ь na końcu wyrazupo miękkich д, т, з, с, ц, л, нти́ждень / па́лецьtydzień / palec
A1Ь w środku wyrazuprzed spółgłoską i przed оЛьвів / сього́дніLwów / dzisiaj
A1Apostrof po wargowychб, п, в, м, ф przed я, ю, є, їсім’я́ / де́в’ятьrodzina / dziewięć
A1Apostrof po рр na końcu sylaby, przed я, ю, є, їподві́р’яpodwórko
A1Pułapkabrak ь po ж, ч, ш, щніч / річnoc / rzecz
A1Pułapkabrak ь po р na końcu wyrazuлі́кар / секрета́рlekarz / sekretarz
B1Apostrof po przedrostkuprzedrostek zakończony spółgłoską, przed я, ю, є, їз’ї́сти / під’ї́здzjeść / wejście

Akcent

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Jeden akcentkażdy wyraz ma jedną sylabę akcentowanąма́ма / вода́mama / woda
Akcent swobodnymoże paść na każdą sylabęмо́ре / доро́га / молоко́morze / droga / mleko
Znak akcentupodręczniki i słowniki go zaznaczają; zwykłe teksty nieкни́жкаksiążka
A1Akcent ruchomyprzesuwa się między formami jednego wyrazuрука́ → ру́куręka → rękę
A1Liczba mnogaw liczbie mnogiej akcent często się przesuwaсестра́ → се́стриsiostra → siostry
A2Różne wyrazyakcent odróżnia wyrazy pisane tak samoза́мок ≠ замо́кzamek (budowla) ≠ zamek (w drzwiach)
A2Różne formyakcent odróżnia formy jednego wyrazuмої́ ру́ки ≠ моє́ї руки́moje ręce ≠ mojej ręki
A2Dwa wariantyniektóre wyrazy dopuszczają oba akcentyпо́милка = поми́лкаbłąd = błąd
A1Pułapkaw liczebnikach 11–19 akcent pada na -на́-одина́дцять / чотирна́дцятьjedenaście / czternaście

Eufonia: у/в, і/й, з/із/зі

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Вpo samogłosce, przed samogłoską lub spółgłoskąВона́ була́ в Оде́сі. / Вона́ жила́ в Ки́єві.Była w Odessie. / Mieszkała w Kijowie.
A2Вprzed samogłoską na początku zdania lub po spółgłosceВ Оде́сі те́пло. / Брат в Оде́сі.W Odessie jest ciepło. / Mój brat jest w Odessie.
Уmiędzy spółgłoskamiБрат у шко́лі.Mój brat jest w szkole.
A2Уprzed spółgłoską na początku zdania oraz przed в, ф, льв, св, твВона́ у Ві́нниці.Jest w Winnicy.
Йmiędzy samogłoskami oraz po samogłosce przed spółgłoskąПолта́ва й Оде́саPołtawa i Odessa
Іmiędzy spółgłoskami i na początku zdaniaбуди́нок і кімна́таbudynek i pokój
A2Іprzed й, я, ю, є, ї, nawet po samogłosceма́ма і яmama i ja
Зprzed samogłoską; przed spółgłoską, po samogłosceВона́ з Алжи́ру. / Ми з Ки́єва.Jest z Algierii. / Jesteśmy z Kijowa.
Зіprzed zbiegiem spółgłosek, najczęściej zaczynającym się od з, с, ш, щзі шко́ли / зі мно́ю / зі Льво́ваze szkoły / ze mną / ze Lwowa
Ізmiędzy spółgłoskami, zwłaszcza przed pojedynczym з, с, ц, ч, шВін із Си́рії.On jest z Syrii.

Liczebniki

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
0–10osobne słowaоди́н / чоти́ри / де́сятьjeden / cztery / dziesięć
11–19liczba plus -на́дцятьдвана́дцять / п’ятна́дцятьdwanaście / piętnaście
Dziesiątki-дцять w 20 i 30, -деся́т w 50–80; со́рок i дев’яно́сто są osobneдва́дцять / со́рок / п’ятдеся́тdwadzieścia / czterdzieści / pięćdziesiąt
Liczebniki złożoneosobne wyrazy, od największegoдва́дцять оди́нdwadzieścia jeden
Setkiсто, дві́сті, три́ста, чоти́риста, dalej -со́тдві́сті / п’ятсо́тdwieście / pięćset
Tysiąc i milionти́сяча, мільйо́нти́сяча / мільйо́нtysiąc / milion
A1Tysiąceдві ти́сячі, ale п’ять ти́сячдві ти́сячі два́дцять шістьdwa tysiące dwadzieścia sześć
A1Jedenоди́н, одна́, одне́ zgadzają się z rodzajem rzeczownikaоди́н стіл / одна́ кни́жка / одне́ вікно́jeden stół / jedna książka / jedno okno
Pułapka11–19, 20 i 30 piszemy z -дцять, z literą ясімна́дцятьsiedemnaście
Pułapkaw setkach i dziesiątkach nie ma ьп’ятсо́т / шістдеся́тpięćset / sześćdziesiąt

Dni, miesiące i daty

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Dni tygodniasiedem dni, małą literąпонеді́лок / субо́таponiedziałek / sobota
Który dzień?Яки́й сього́дні день? — odpowiedzią jest nazwa dniaСього́дні п’я́тниця.Dzisiaj jest piątek.
Miesiącedwanaście miesięcy, małą literąсі́чень / тра́веньstyczeń / maj
Pory rokucztery pory rokuвесна́ / лі́то / о́сінь / зима́wiosna / lato / jesień / zima
A1Kiedy? Dzieńу / в z biernikiemДо зу́стрічі в понеді́лок!Do zobaczenia w poniedziałek!
A1Kiedy? Miesiącу / в z miejscownikiemМарі́я народи́лася в тра́вні.Mariia urodziła się w maju.
A1Kiedy? Pora rokuprzysłówek, bez przyimkaнавесні́ / влі́тку / восени́ / взи́мкуwiosną / latem / jesienią / zimą
A2Datakiedy? — liczebnik porządkowy i miesiąc w dopełniaczuЯ народи́вся деся́того бе́резня.Urodziłem się dziesiątego marca.
A2Rokу / в, liczebnik porządkowy i ро́ціМи познайо́милися в дві ти́сячі чотирна́дцятому ро́ці.Poznaliśmy się w 2014 roku.
A2Następny i zeszłydopełniacz, bez przyimkaНасту́пної середи́ бу́де екску́рсія.W przyszłą środę jest wycieczka.
A1Pułapkaсереда́, ale у се́редуМи ба́чимося в се́реду.Widzimy się w środę.

Podawanie godziny

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Która godzina?odpowiedzią jest liczebnik porządkowy rodzaju żeńskiegoКотра́ годи́на? — Дру́гаKtóra godzina? — Druga.
Godzinyгоди́на (godzina) można pominąćЗара́з сьо́ма (годи́на).Teraz jest siódma.
A1Minutynajpierw godzina, potem minuty, jak na zegarzeЗара́з деся́та два́дцять.Teraz jest dziesiąta dwadzieścia.
A1Rozkładygodziny od 13 do 24Зара́з чотирна́дцята три́дцять.Teraz jest czternasta trzydzieści.
A1Pory dniaра́нку / дня / ве́чора / но́чі po godzinieЗара́з сьо́ма ве́чора.Jest siódma wieczorem.
A1Grzeczniepytanie do nieznajomegoСкажі́ть, будь ла́ска, котра́ годи́на?Przepraszam, która godzina?
A2Od … do …з i до z dopełniaczemМагази́н працю́є з дев’я́тої до шо́стої.Sklep jest otwarty od dziewiątej do osiemnastej.
B1O której godzinie?о z miejscownikiemЗаня́ття почина́ються о дев’я́тій.Zajęcia zaczynają się o dziewiątej.
B1Обоб przed samogłoskąЗу́стріч об одина́дцятій.Spotkanie jest o jedenastej.
Pułapkao godzinę pyta się: котра́ годи́наКотра́ за́раз годи́на?Która jest teraz godzina?

Język

Autorzy