Czas przeszły zmienia się według rodzaju i liczby, a nie według osoby: чита́в, чита́ла, чита́ло, чита́ли. Czasownik zgadza się z rodzajem wykonawcy czynności, także po я (ja) i ти (ty): Тара́с: «Я чита́в». Оле́на: «Я чита́ла».
Na obecnym poziomie nie ma tu żadnych informacji. Ten widok zaczyna się od poziomu A1: wybierz A1 lub wyższy poziom.
Na obecnym poziomie nie ma tu żadnych informacji. Ten widok zaczyna się od poziomu A1: wybierz A1 lub wyższy poziom.
ŚciągaA1–B1
Zagadnienie
Zasada
Przykład
Polski
Rodzaj męski
-ти → -в
Учо́ра Тара́с чита́в.
Wczoraj Taras czytał.
Rodzaj żeński
-ти → -ла
Оле́на працюва́ла вдо́ма.
Olena pracowała w domu.
Rodzaj nijaki
-ти → -ло
Учо́ра було́ хо́лодно.
Wczoraj było zimno.
Liczba mnoga
-ти → -ли
Ми гуля́ли в па́рку.
Spacerowaliśmy po parku.
Grzecznościowe Ви
przy grzecznościowym Ви czasownik jest w liczbie mnogiej
Ви були́ в Ки́єві?
Czy był Pan w Kijowie?
Czasowniki z -ся
-вся / -лася / -лися
Він ду́же смія́вся.
On bardzo się śmiał.
A2Formy szczególne
іти́ → ішо́в, могти́ → міг
Я не міг прийти́.
Nie mogłem przyjść.
B1Aspekt
oba aspekty mają czas przeszły
Я чита́в кни́жку ≠ Я прочита́в кни́жку
Czytałem książkę ≠ Przeczytałem książkę do końca
Pułapka
kobieta mówi я була́
Оле́на: «Я була́ вдо́ма».
Olena: „Byłam w domu.”
PrzeglądA1
Czas przeszły nie ma końcówek osobowych: forma zależy od rodzaju i liczby wykonawcy czynności. Він чита́в. / Вона́ чита́ла. / Вони́ чита́ли. — On czytał. / Ona czytała. / Oni czytali.
Formę tworzy się od bezokolicznika: -ти zmienia się w -в, -ла, -ло lub -ли. чита́ти → чита́в
Po я (ja) i ти (ty) rodzaj pokazuje, kto mówi lub do kogo się mówi: Окса́но, ти обі́дала? — Oksano, jadłaś obiad?
Forma: rodzaj i liczbaA1
Kto
чита́ти
працюва́ти
бу́ти
я / ти / він
чита́в
працюва́в
був
я / ти / вона́
чита́ла
працюва́ла
була́
воно́
чита́ло
працюва́ло
було́
ми / ви / Ви / вони́
чита́ли
працюва́ли
були́
Grzecznościowe Ви, nawet gdy dotyczy jednej osoby, ma formę liczby mnogiej: Па́не Іва́не, Ви вже сні́дали? — Panie Iwanie, czy już Pan jadł śniadanie?
Forma: czasowniki z -сяA1
Kto
смія́тися
умива́тися
я / ти / він
смія́вся
умива́вся
я / ти / вона́
смія́лася
умива́лася
воно́
смія́лося
умива́лося
ми / ви / Ви / вони́
смія́лися
умива́лися
Postfiks -ся stoi po końcówce: -вся, -лася, -лося, -лися. Ді́ти смія́лися. — Dzieci się śmiały.
Forma: czasowniki szczególneA2–B1
Czasownik
Rodzaj męski
Rodzaj żeński
Liczba mnoga
іти́ / йти
ішо́в / йшов
ішла́ / йшла
ішли́ / йшли
могти́
міг
могла́
могли́
B1нести́
ніс
несла́
несли́
B1допомогти́
допомі́г
допомогла́
допомогли́
Forma z й- stoi po samogłosce, a forma z і- po spółgłosce: Я йшов додо́му. / Він ішо́в додо́му. — Szedłem do domu. / On szedł do domu.
B1Czasowniki o temacie zakończonym spółgłoską nie mają -в w rodzaju męskim: ніс, міг, допомі́г. Друг допомі́г мені́. — Przyjaciel mi pomógł.