| Norma | lo i la: dopełnienie bliższe; le: dopełnienie dalsze | A Luisa la vimos y le dimos las gracias. | Zobaczyliśmy Luisę i podziękowaliśmy jej. |
| Leísmo osobowe | le zamiast lo przy mężczyźnie jest dopuszczalne | A Luis le vimos ayer. | Widzieliśmy wczoraj Luisa. |
| Hiszpania | leísmo przy osobie płci męskiej jest częste | A mi tío le veo los domingos. | Wujka widuję w niedziele. |
| Ameryka Łacińska | lo to zwykła forma przy mężczyźnie | A mi tío lo veo los domingos. | Wujka widuję w niedziele. |
| Czasowniki z le | telefonear i corresponder występują tylko z le | Le telefoneé a mi madre. | Zadzwoniłem do mamy. |
| C1To samo czasownik | gdy dopełnieniem bliższym jest cios, osoba wymaga le | Su padre le pegó una bofetada. | Jego ojciec dał mu w twarz. |
| C2Le zamiast les | les przy dopełnieniu dalszym w liczbie mnogiej | No les tiene miedo a los fantasmas. | Nie boi się duchów. |
| C1Pułapka | laísmo i loísmo: dopełnieniem dalszym jest le | A María le dije que viniera. | Powiedziałem Marii, żeby przyszła. |
| C1Pułapka | lo lub la dla rzeczy, nie le | El libro que me dejaste lo leí. | Książkę, którą mi pożyczyłeś, przeczytałem. |