Język: Polski

Ściąga: Czasowniki modalne: poder, saber, deber, tener que, hay que

Tryb rozkazujący i peryfrazy

Czasowniki modalne: poder, saber, deber, tener que, hay que

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Pozwolenie¿Puedo + bezokolicznik: zapytać, czy coś jest dozwolone¿Puedo abrir la ventana?Czy mogę otworzyć okno?
Prośby¿Puedes + bezokolicznik: poprosić kogoś o zrobienie czegoś¿Puedes repetir, por favor?Możesz powtórzyć, proszę?
Umiejętnościsaber + bezokolicznik: coś, czego ktoś się nauczyłSé nadar.Umiem pływać.
Możliwość terazpoder: czy ktoś może coś teraz zrobićHoy no puedo salir.Dziś nie mogę wyjść.
Obowiązektener que + bezokolicznik: co jedna osoba musi zrobićTengo que trabajar el sábado.W sobotę muszę pracować.
Obowiązekhay que + bezokolicznik: co muszą zrobić wszyscy, bez podmiotuHay que pagar antes de entrar.Trzeba zapłacić przed wejściem.
Zaimkiprzed odmienionym czasownikiem albo na końcu bezokolicznikaLo tengo que hacer. / Tengo que hacerlo.Muszę to zrobić. / Muszę to zrobić.
B1Powinnośćdeber + bezokolicznik: co jest słuszne lub wymaganeDebes decir la verdad.Powinieneś mówić prawdę.
B1Radadeberías + bezokolicznik: radaDeberías descansar.Powinieneś odpocząć.
Pułapkatener wymaga que przed bezokolicznikiemTengo que irme.Muszę iść.
B1Pułapkano tener que: nie trzeba; no deber: nie powinno się, jako obowiązek lub rada; no poder: nie wolnoNo tienes que venir. / No debes mentir. / No puedes fumar aquí.Nie musisz przychodzić. / Nie powinieneś kłamać. / Tu nie wolno palić.

Odmiana

Język

Autorzy