| Belirli kişili | yüklem 1. ya da 2. kişidedir; eylemi yapan bellidir | Чита́єш цю кни́жку? | Bu kitabı okuyor musun? |
| Belirsiz kişili | çoğul 3. kişi ya da çoğul geçmiş zaman; eylemi yapan anılmaz | По ра́діо повідо́мили про погі́ршення пого́ди. | Radyoda havanın kötüleşeceğini duyurdular. |
| Kişisiz | öznesiz yüklem: -но, -то ile biten bir biçim ya da zarf + було́ | Там усе́ пра́вильно запи́сано. | Orada her şey doğru yazılmış. |
| Yalın hâl cümlesi | yalnızca yalın hâlde bir isim; yüklem yoktur | Ве́чір. Прохоло́да. Спо́кій. | Akşam. Serinlik. Huzur. |
| C1Belirli kişili | çoğul 1. kişi ve emir kipi | У субо́ту пої́демо за мі́сто. | Cumartesi şehir dışına çıkacağız. |
| C1Belirsiz kişili | yönelme hâli: eylemin kimi ilgilendirdiği; genel ifadeler | Нам подали́ ча́ю. | Bize çay ikram ettiler. |
| C1Kişisiz | mastar; hava durumu ve durum bildiren fiiller | Надво́рі вже світа́є. | Dışarıda gün ağarmaya başladı bile. |
| C1Yalın hâl cümlesi | niteleyicili bir isim ya da sıralı isimler | Ти́хий ве́чір. Лю́ди, вогні́, му́зика. | Sakin bir akşam. İnsanlar, ışıklar, müzik. |
| C2Belirli kişili | genelleme: herkes eylemi yapar | Лю́бимо люде́й щи́рих. | Samimi insanları severiz. |
| C2Belirsiz kişili | dikkat sonuçtadır: anlam edilgene yakındır | Две́рі вже пофарбува́ли. | Kapı çoktan boyandı. |
| C2Kişisiz | hisseden kişi yönelme hâlindedir; dönüşlü fiil | Нам ста́ло стра́шно у те́мряві. | Karanlıkta içimize korku düştü. |
| Tuzak | geçmiş zamanda kişisiz yüklem було́ olur | У за́лі було́ ти́хо. | Salonda sessizlik vardı. |