| Eril | sondaki ünsüz, ayrıca -й / -ь | Це мій брат. | Bu benim erkek kardeşim. |
| Dişil | -а / -я ile biter | Це моя́ ма́ма. | Bu benim annem. |
| Nötr | -о / -е / -я ile biter | Це моє́ вікно́. | Bu benim pencerem. |
| A2-ння, -ття, -ччя | nötr | Це моє́ завда́ння. | Bu benim görevim. |
| Sınama | yerine він / вона́ / воно́ konur | Де кни́жка? — Вона́ тут. | Kitap nerede? — Burada. |
| Kişiler | cinsiyet kişinin cinsiyetini izler | Це мій та́то. | Bu benim babam. |
| Meslekler | dişil ad -к- ya da -иня sonekini alır | Він студе́нт. / Вона́ студе́нтка. | O bir erkek öğrenci. / O bir kız öğrenci. |
| Tuzak | -ь ya da ünsüzle biten isimler dişil de olabilir; -ість ile bitenler her zaman dişildir | мій день / моя́ сіль / моя́ ніч / моя́ ра́дість | günüm / tuzum / gecem / sevincim |
| Tuzak | біль (ağrı) erildir; соба́ка (köpek) çoğunlukla erildir | Це вели́кий соба́ка. | Bu büyük bir köpek. |