Zaimki dzierżawcze
A1–B1Rzeczowniki i określniki 5 min
Mi, tu, su stoją przed rzeczownikiem, a mío, tuyo, suyo po nim; wszystkie zgadzają się z rzeczą posiadaną. Zaimek dzierżawczy zgadza się z rzeczą posiadaną, a nie z właścicielem: Luis vive con sus padres. Nuestra casa es grande.
Na obecnym poziomie nie ma tu żadnych informacji. Ten widok zaczyna się od poziomu A1: wybierz A1 lub wyższy poziom.
Na obecnym poziomie nie ma tu żadnych informacji. Ten widok zaczyna się od poziomu A1: wybierz A1 lub wyższy poziom.
ŚciągaA1–B1
| Zagadnienie | Zasada | Przykład | Polski |
|---|---|---|---|
| Przed rzeczownikiem | mi / tu / su / nuestro / su | Mi casa es pequeña. | Mój dom jest mały. |
| Przed rzeczownikiem | vosotros: vuestro | ¿Es vuestra casa? | Czy to wasz dom? |
| Zgodność | liczba rzeczy posiadanej; nuestro także jej rodzaj | Nuestros hijos viven en Quito. | Nasze dzieci mieszkają w Quito. |
| Właściciel jako rzeczownik | de + właściciel | la casa de Ana | dom Ani |
| A2Po ser | mío / tuyo / suyo / nuestro / suyo | Esta mochila es mía. | Ten plecak jest mój. |
| A2Samodzielnie | przedimek i forma pełna | Mi casa es grande, y la tuya es bonita. | Mój dom jest duży, a twój jest ładny. |
| B1Po rzeczowniku | jeden z kilku | Marta es una amiga mía. | Marta jest jedną z moich przyjaciółek. |
| B1Jednoznaczny właściciel | de él, de ella, de usted zamiast su | Llevé la maleta de ella. | Zaniosłem jej walizkę. |
| Pułapka | su dotyczy él, ella, ellos, ellas i usted | Ana vive con su hermano. | Ana mieszka ze swoim bratem. |
| Pułapka | mis przed liczbą mnogą | Mis padres son de Cuba. | Moi rodzice pochodzą z Kuby. |
Forma: przed rzeczownikiemA1
| Właściciel | Jedna rzecz | Kilka rzeczy |
|---|---|---|
| yo | mi | mis |
| tú | tu | tus |
| él / ella / usted | su | sus |
| nosotros / nosotras | nuestro / nuestra | nuestros / nuestras |
| vosotros / vosotras | vuestro / vuestra | vuestros / vuestras |
| ellos / ellas / ustedes | su | sus |
- Zaimek dzierżawczy zgadza się z rzeczą posiadaną, a nie z właścicielem: Luis vive con sus padres. — Luis mieszka ze swoimi rodzicami.
- nuestro zgadza się także w rodzaju; pozostałe formy krótkie zmieniają się tylko pod względem liczby. Nuestra casa es grande. — Nasz dom jest duży.
- su odnosi się do él, ella, ellos, ellas, usted i ustedes. Ana vive con su hermano. — Ana mieszka ze swoim bratem.
- Ameryka Łacińska: W Ameryce Łacińskiej zaimek dzierżawczy dla kilku osób, do których się mówi, to zawsze su, zaimek od ustedes: Chicos, ¿dónde está su profesor? — Chłopaki, gdzie jest wasz nauczyciel?
- Hiszpania: vuestro to zaimek dzierżawczy od vosotros: Chicos, ¿dónde está vuestro profesor? — Chłopaki, gdzie jest wasz nauczyciel?
Forma: po rzeczowniku i samodzielnieA2–B1
| Właściciel | Jedna rzecz | Kilka rzeczy |
|---|---|---|
| yo | mío / mía | míos / mías |
| tú | tuyo / tuya | tuyos / tuyas |
| él / ella / usted | suyo / suya | suyos / suyas |
| nosotros / nosotras | nuestro / nuestra | nuestros / nuestras |
| vosotros / vosotras | vuestro / vuestra | vuestros / vuestras |
| ellos / ellas / ustedes | suyo / suya | suyos / suyas |
| Użycie | Przykład | Polski |
|---|---|---|
| Po ser: czyje to jest | Esta mochila es mía. | Ten plecak jest mój. |
| Z przedimkiem, w miejsce rzeczownika | Mi casa es grande, y la tuya es bonita. | Mój dom jest duży, a twój jest ładny. |
| B1Po rzeczowniku: jeden z kilku | Marta es una amiga mía. | Marta jest jedną z moich przyjaciółek. |
- Forma pełna zgadza się z rzeczą posiadaną w rodzaju i liczbie.
Użycie: de i jednoznaczny właścicielA1–B1
| Użycie | Przykład | Polski |
|---|---|---|
| de + właściciel | la casa de Ana | dom Ani |
| de + el + właściciel: del | la oficina del director | gabinet dyrektora |
| A2el / la + de + właściciel, dla rzeczownika już wymienionego | Mi casa y la de Pedro están cerca. | Mój dom i dom Pedra są blisko. |
| B1de + él / ella / usted, dla jednoznacznego właściciela | Ana y Luis vinieron, y yo llevé la maleta de él. | Przyszli Ana i Luis, a ja zaniosłem jego walizkę. |
B1
- su może odnosić się do różnych właścicieli; de él, de ella, de usted lub de ellos wskazuje, o którego chodzi. ¿Es la maleta de usted o de él? — Czy to walizka pana, czy jego?
Typowe błędyA1–B1
| ✗ | ✓ | Zasada |
|---|---|---|
| mi libros | mis libros | zaimek dzierżawczy zgadza się z rzeczą posiadaną |
| nuestro casa | nuestra casa | nuestro zgadza się także w rodzaju |
| A2Este libro es mi. | Este libro es mío. | po ser — forma pełna |
| A2Mi casa es grande y tuya es pequeña. | Mi casa es grande y la tuya es pequeña. | samodzielna forma pełna występuje z przedimkiem |
| B1un amigo de mí | un amigo mío | forma pełna stoi po rzeczowniku |