Polski
FrançaisEnglishУкраїнськаEspañolPortuguêsDeutschItalianoPolskiTürkçeBahasa IndonesiaTiếng Việt

Zaimki podmiotowe

8 min

Zaimki podmiotowe je, tu, il, elle, on, nous, vous, ils i elles stoją przed czasownikiem. Czasownik w formie osobowej zawsze ma wyrażony podmiot: Elle habite à Lyon. Nous mangeons.

Podsumowanie

Nic w tej sekcji nie jest na poziomie ani niższym. Zaczyna się od A0.

ZagadnienieZasadaPrzykładPolskiPoziom
Formaje / tu / il / elle / nous / vous / ils / ellesElle habite à Nice.Mieszka w Nicei.
Elizjaprzed samogłoską je zmienia się w j’J’habite à Nice.Mieszkam w Nicei.
Tu i voustu do przyjaciela, vous dla grzeczności lub do kilku osóbVous parlez anglais ?Czy pan mówi po angielsku?
Il i elleil o mężczyźnie, elle o kobiecieMarc est là. Il travaille.Marc jest tutaj. Pracuje.
Il i elleprzy rzeczy decyduje rodzaj rzeczownikaLa clé ? Elle est là.Klucz? Jest tutaj.
Onon zastępuje nous w mowie i ma formę jak ilOn mange ensemble ?Zjemy razem?
Ilsils dla grupy mężczyzn lub grupy mieszanejLéa et Paul sont là. Ils travaillent.Léa i Paul są tutaj. Pracują.
Onon oznacza też ludzi w ogóleEn France, on parle français.We Francji mówi się po francusku.
Pułapkaczasownik nigdy nie występuje bez zaimka podmiotowegoIl est à Paris.Jest w Paryżu.

Przegląd

Nic w tej sekcji nie jest na poziomie ani niższym. Zaczyna się od A0.

  • Czasownik w formie osobowej zawsze ma podmiot: zaimek lub rzeczownik. Je parle. / Léa parle.Mówię. / Léa mówi.
  • Zaimek podmiotowy stoi przed czasownikiem. Nous habitons à Lyon. / Ils arrivent.Mieszkamy w Lyonie. / Przychodzą.
  • O wyborze między tu i vous — zob. Tu i vous.
  • W pytaniu z inwersją zaimek stoi po czasowniku: zob. Pytania.
  • O podkreślaniu osoby (moi, je…) — zob. Zaimki akcentowane.
  • Zaimki, które towarzyszą czasownikowi jako dopełnienia: zob. Zaimki dopełnieniowe.

Forma: zaimki podmiotowe

Nic w tej sekcji nie jest na poziomie ani niższym. Zaczyna się od A0.

OsobaLiczba pojedynczaLiczba mnogaPoziom
1je / j’nous
2tuvous
3il / elleils / elles
3on—
  • Przed samogłoską lub niemym h je zmienia się w j’. J’aime le café. / J’habite à Nice. / Je parle.Lubię kawę. / Mieszkam w Nicei. / Mówię.
  • Il i elle dotyczą jednego podmiotu; ils i elles — kilku. Elle travaille. / Elles travaillent.Ona pracuje. / One pracują.
  • O elizjach i liaison — zob. Liaison i elizja.

Użycie: kogo oznacza każdy zaimek

Nic w tej sekcji nie jest na poziomie ani niższym. Zaczyna się od A0.

UżyciePrzykładPolskiPoziom
je: osoba mówiącaJe m’appelle Léa. / Je suis français.Nazywam się Léa. / Jestem Francuzem.
tu: jedna osoba, do której mówi się na „ty”Tu parles anglais ? / Tu as faim ?Mówisz po angielsku? / Jesteś głodny?
vous: jedna osoba, do której zwracamy się grzecznie, lub kilka osóbVous habitez à Paris ? / Vous avez faim, les enfants ?Czy pan mieszka w Paryżu? / Jesteście głodni, dzieci?
il i elle: mężczyzna, kobietaMarc est là. Il travaille. / Léa est là. Elle travaille.Marc jest tutaj. Pracuje. / Léa jest tutaj. Pracuje.
nous: mówiący i inniNous habitons à Lyon. / Nous sommes amis.Mieszkamy w Lyonie. / Jesteśmy przyjaciółmi.
ils i elles: kilka osóbPaul et Marc sont là. Ils travaillent. / Léa et Anna sont là. Elles travaillent.Paul i Marc są tutaj. Pracują. / Léa i Anna są tutaj. Pracują.
il i elle: rzecz lub zwierzęOù est le livre ? ‖ Il est sur la table. / Où est la clé ? ‖ Elle est là.Gdzie jest książka? ‖ Jest na stole. / Gdzie jest klucz? ‖ Jest tutaj.
ils: grupa mężczyzn lub grupa mieszanaLéa et Paul sont là. Ils travaillent. / Anna, Léa et Paul sont là. Ils travaillent.Léa i Paul są tutaj. Pracują. / Anna, Léa i Paul są tutaj. Pracują.
on: w mowie „my”, z formą jak ilOn mange ensemble ? / On est amis.Zjemy razem? / Jesteśmy przyjaciółmi.
il bez osoby: pogodaIl pleut. / Il neige.Pada deszcz. / Pada śnieg.
on: ludzie w ogóleEn France, on parle français. / On mange bien ici.We Francji mówi się po francusku. / Tutaj dobrze się je.
  • Il i elle zależą od rodzaju rzeczownika, także gdy mowa o rzeczy. Le téléphone ? Il est neuf. / La voiture ? Elle est neuve.Telefon? Jest nowy. / Samochód? Jest nowy.
  • Rodzaj rzeczowników: zob. Rodzaj rzeczowników.
  • Wystarczy jeden mężczyzna w grupie, by użyć ils; elles dotyczy tylko kobiet. Anna, Léa et Paul sont là : ils travaillent. / Anna et Léa sont là : elles travaillent.Anna, Léa i Paul są tutaj: pracują. / Anna i Léa są tutaj: pracują.
  • Z on czasownik ma formę jak przy il. On parle français. / On a faim.Mówimy po francusku. / Jesteśmy głodni.
  • O użyciu c’est i il est przy osobach i rzeczach — zob. C’est i il est.

Wymowa: zaimki podmiotowe

Nic w tej sekcji nie jest na poziomie ani niższym. Zaczyna się od A0.

ZaimekPrzed spółgłoskąPrzed samogłoskąPoziom
jeje parle /ʒə paʁl/j’aime /ʒɛm/
onon parle /ɔ̃ paʁl/on aime /ɔ̃ nɛm/
nousnous parlons /nu paʁlɔ̃/nous aimons /nu zɛmɔ̃/
vousvous parlez /vu paʁle/vous aimez /vu zɛme/
ilsils parlent /il paʁl/ils aiment /il zɛm/
elleselles parlent /ɛl paʁl/elles aiment /ɛl zɛm/
  • Przed samogłoską on łączy się z /n/, a nous, vous, ils i elles z /z/. On a faim. / Nous avons faim. / Ils ont faim.Jesteśmy głodni. / Jesteśmy głodni. / Są głodni.
  • Il i ils brzmią tak samo, /il/; różnicę pokazuje liaison na /z/ lub forma czasownika. Il a faim /il a/. · Ils ont faim /il zɔ̃/. · Ils sont là /il sɔ̃/.Jest głodny. / Są głodni. / Są tutaj.
  • Wszystkie liaison i elizje: zob. Liaison i elizja.

Typowe błędy

Nic w tej sekcji nie jest na poziomie ani niższym. Zaczyna się od A0.

ŹleDobrzeZasadaPoziom
Je habite à Lyon.J’habite à Lyon.przed samogłoską lub niemym h je zmienia się w j’
Habite à Paris.Elle habite à Paris.zaimek podmiotowy jest obowiązkowy: elle habite, choć po polsku mówimy „Mieszka w Paryżu”
Où est la clé ? Il est sur la table.Où est la clé ? Elle est sur la table.la clé jest rodzaju żeńskiego: elle; le livre męskiego: il
Léa et Paul sont là. Elles travaillent.Léa et Paul sont là. Ils travaillent.grupa mieszana to ils
On parlons français.On parle français.on wymaga formy jak il

Co dalej

Co dalej