Me, te, le, la, nous, vous, les, lui i leur zastępują dopełnienie i stoją przed czasownikiem. Zaimek stoi tuż przed czasownikiem, z wyjątkiem trybu rozkazującego twierdzącego: Je le vois. Je lui parle. Regarde-le.
Podsumowanie
Nic w tej sekcji nie jest na poziomie ani niższym. Zaczyna się od A1.
| Zagadnienie | Zasada | Przykład | Polski | Poziom |
|---|---|---|---|---|
| me, te, nous, vous | ta sama forma jako dopełnienie bliższe i dalsze; m’, t’ przed samogłoską | Il m’aime. / Elle nous parle. | On mnie kocha. / Ona z nami rozmawia. | |
| le, la, les | dopełnienie bliższe, bez przyimka; l’ przed samogłoską | Je la vois. / Je les connais. | Widzę ją. / Znam ich. | |
| lui, leur | à + osoba: lui (jedna), leur (kilka) | Je lui parle. / Je leur écris. | Rozmawiam z nim. / Piszę do nich. | |
| Miejsce | przed czasownikiem w formie osobowej | Il nous écoute. | On nas słucha. | |
| Z bezokolicznikiem | przed bezokolicznikiem | Je veux le voir. | Chcę go zobaczyć. | |
| Przeczenie | ne + me / le / lui + czasownik + pas | Je ne le vois pas. | Nie widzę go. | |
| Passé composé | przed czasownikiem posiłkowym | Je l’ai vu hier. | Widziałem go wczoraj. | |
| Tryb rozkazujący | po czasowniku, z łącznikiem; me zmienia się w moi | Regarde-le. / Donne-moi le sel. | Spójrz na niego. / Daj mi sól. | |
| Tryb rozkazujący przeczący | ne + me / le / lui + czasownik + pas: zaimek wraca przed czasownik | Ne le regarde pas ! | Nie patrz na niego! | |
| Zgoda | w passé composé imiesłów zgadza się z poprzedzającym le, la, les | Marie ? Je l’ai vue. | Marie? Widziałem ją. | |
| Pułapka | nigdy po czasowniku, poza trybem rozkazującym twierdzącym: je le vois | Je le vois. | Widzę go. | |
| Pułapka | leur nigdy nie ma ‑s | Je leur parle. | Rozmawiam z nimi. |
Przegląd
Nic w tej sekcji nie jest na poziomie ani niższym. Zaczyna się od A1.
- Zaimek dopełnieniowy zastępuje znany już rzeczownik i pozwala go nie powtarzać. Tu connais Paul ? — Oui, je le connais.Znasz Paula? — Tak, znam go.
- W 3. osobie le, la i les zastępują dopełnienie bliższe, a lui i leur zastępują osobę wprowadzoną przez à. Je la vois. / Je lui parle.Widzę ją. / Rozmawiam z nią.
- Zaimek stoi przed czasownikiem; jedyny wyjątek to tryb rozkazujący twierdzący, w którym stoi po czasowniku. Je te comprends. / Écoute-moi.Rozumiem cię. / Posłuchaj mnie.
- O moi i toi po przyimku — zob. Zaimki akcentowane.
- O zastępowaniu miejsca lub dopełnienia z de (y, en) — zob. Y i en.
Forma: zaimki
Nic w tej sekcji nie jest na poziomie ani niższym. Zaczyna się od A1.
| Osoba | Dopełnienie bliższe | Dopełnienie dalsze (z à) | Poziom |
|---|---|---|---|
| je | me / m’ | me / m’ | |
| tu | te / t’ | te / t’ | |
| il | le / l’ | lui | |
| elle | la / l’ | lui | |
| nous | nous | nous | |
| vous | vous | vous | |
| ils / elles | les | leur |
- Przed samogłoską me, te, le i la zmieniają się w m’, t’ i l’. Il m’aime. / Je l’écoute.On mnie kocha. / Słucham go.
- Lui odnosi się do mężczyzny i do kobiety. Paul ? Je lui parle. / Léa ? Je lui parle aussi.Paul? Rozmawiam z nim. / Léa? Z nią też rozmawiam.
- Leur się nie zmienia: nie dodaje się ‑s. Je leur parle. / Elle leur écrit.Rozmawiam z nimi. / Ona pisze do nich.
Forma: miejsce zaimka
Nic w tej sekcji nie jest na poziomie ani niższym. Zaczyna się od A1.
| Forma | Przykład | Polski | Poziom |
|---|---|---|---|
| podmiot + me / te / le / la / les / lui / leur + czasownik | Je le vois. / Elle nous écoute. | Widzę go. / Ona nas słucha. | |
| podmiot + ne + me / te / le / la / les / lui / leur + czasownik + pas | Je ne le vois pas. / Il ne lui parle pas. | Nie widzę go. / On z nią nie rozmawia. | |
| podmiot + czasownik + me / te / le / la / les / lui / leur + bezokolicznik | Je veux le voir. / Il va lui téléphoner. | Chcę go zobaczyć. / On zadzwoni do niej. | |
| podmiot + me / te / le / la / les / lui / leur + czasownik + ↗ | Tu me comprends ? / Vous le connaissez ? | Rozumiesz mnie? / Zna go pan? | |
| podmiot + me / te / le / la / les / lui / leur + czasownik pomocniczy + III forma | Je l’ai vu hier. / Elle lui a parlé. | Widziałem go wczoraj. / Rozmawiała z nim. | |
| podmiot + ne + me / te / le / la / les / lui / leur + czasownik pomocniczy + pas + III forma | Je ne l’ai pas vu. / Il ne nous a pas répondu. | Nie widziałem go. / Nie odpowiedział nam. | |
| czasownik + łącznik + moi / toi / le / la / les / lui / leur / nous / vous | Regarde-le. / Écoutez-moi. / Donne-lui le livre. | Spójrz na niego. / Posłuchajcie mnie. / Daj mu książkę. | |
| ne + me / te / le / la / les / lui / leur + czasownik + pas | Ne le regarde pas ! / Ne me dis pas ça ! | Nie patrz na niego! / Nie mów mi tego! |
- Po czasowniku w trybie rozkazującym twierdzącym me zmienia się w moi, a te w toi. Dis-moi la vérité. / Réponds-moi.Powiedz mi prawdę. / Odpowiedz mi.
- W passé composé imiesłów zgadza się z poprzedzającym go le, la lub les: je l’ai vue. Marie ? Je l’ai vue. / Les clés ? Je les ai prises.Marie? Widziałem ją. / Klucze? Wziąłem je.
- O passé composé — zob. Passé composé: j’ai mangé.
- O trybie rozkazującym — zob. Tryb rozkazujący: parle, parlons, parlez.
Wymowa: zaimki dopełnieniowe
Nic w tej sekcji nie jest na poziomie ani niższym. Zaczyna się od A1.
- Przed samogłoską nous, vous i les łączą się z /z/: il vous aime wymawia się /il vu zɛm/. Il vous aime. / Je les écoute.On was kocha. / Słucham ich.
- Lui wymawia się /lɥi/, a leur — /lœʁ/. Je lui parle. / Je leur parle.Rozmawiam z nim. / Rozmawiam z nimi.
- O wszystkich liaison i elizjach — zob. Liaison i elizja.
Użycie: dopełnienie bliższe lub dalsze
Nic w tej sekcji nie jest na poziomie ani niższym. Zaczyna się od A1.
| Użycie | Przykład | Polski | Poziom |
|---|---|---|---|
| Osoba, bez przyimka | Tu vois Marie ? — Oui, je la vois. | Widzisz Marie? — Tak, widzę ją. | |
| Rzecz, bez przyimka | Tu prends les clés ? — Oui, je les prends. | Bierzesz klucze? — Tak, biorę je. | |
| Osoba z à | Tu parles à Paul ? — Oui, je lui parle. | Rozmawiasz z Paulem? — Tak, rozmawiam z nim. | |
| Kilka osób z à | Tu téléphones à tes parents ? — Oui, je leur téléphone. | Dzwonisz do rodziców? — Tak, dzwonię do nich. | |
| Czasowniki z à przed osobą: parler / téléphoner / donner / dire / écrire / répondre | Je lui donne un cadeau. / Ils nous répondent. | Daję mu prezent. / Oni nam odpowiadają. | |
| Czasowniki bez przyimka: écouter / regarder / attendre / chercher | Je l’écoute. / Nous la cherchons. | Słucham go. / Szukamy jej. |
Porównanie: dopełnienie bliższe i dalsze
Nic w tej sekcji nie jest na poziomie ani niższym. Zaczyna się od A1.
| le, la, les | lui, leur | Poziom |
|---|---|---|
| dopełnienie bliższe, bez przyimka | dopełnienie dalsze: à + osoba | |
| Léa ? Je la regarde.Léa? Patrzę na nią. | Léa ? Je lui parle.Léa? Rozmawiam z nią. | |
| osoba lub rzecz | tylko osoba | |
| Le livre ? Je le prends.Książka? Biorę ją. | Paul ? Je lui écris.Paul? Piszę do niego. | |
| imiesłów się zgadza: je l’ai vue | imiesłów się nie zmienia: je lui ai parlé | |
| Léa ? Je l’ai vue.Léa? Widziałem ją. | Léa ? Je lui ai parlé.Léa? Rozmawiałem z nią. |
Typowe błędy
Nic w tej sekcji nie jest na poziomie ani niższym. Zaczyna się od A1.
| Źle | Dobrze | Zasada | Poziom |
|---|---|---|---|
| Je vois le. | Je le vois. | zaimek stoi przed czasownikiem: je le vois, a nie jak w „widzę go” | |
| J’ai vu le. | Je l’ai vu. | w passé composé zaimek stoi przed czasownikiem posiłkowym: je l’ai vu | |
| Je parle à lui. | Je lui parle. | „z nim” to lui przed czasownikiem: je lui parle | |
| Je leurs parle. | Je leur parle. | zaimek leur nie ma ‑s (zaimek dzierżawczy leurs ma) | |
| Donne-me le sel. | Donne-moi le sel. | po czasowniku me zmienia się w moi | |
| Ne regarde-le pas ! | Ne le regarde pas ! | w trybie rozkazującym przeczącym zaimek wraca przed czasownik, bez łącznika | |
| Marie ? Je l’ai vu. | Marie ? Je l’ai vue. | imiesłów zgadza się z l’ (= Marie) stojącym przed czasownikiem |
Zacznij od początku
Alfabet i pisowniaAlfabet francuski z 26 literami i ich nazwami, akcenty i cedylla, które się przy nich pisze, oraz sposób literowania wyrazu.Zacznij od początku
Alfabet i pisowniaAlfabet francuski z 26 literami i ich nazwami, akcenty i cedylla, które się przy nich pisze, oraz sposób literowania wyrazu.