Polski
FrançaisEnglishУкраїнськаEspañolPortuguêsDeutschItalianoPolskiTürkçeBahasa IndonesiaTiếng Việt

Être i avoir

13 min

Être mówi, kim ktoś jest, skąd pochodzi i jaki jest; avoir mówi, co ktoś ma, ile ma lat i czego potrzebuje. Wiek, głód i pragnienie wyraża się czasownikiem avoir, a nie être: J’ai vingt ans. Elle a faim.

Podsumowanie

Nic w tej sekcji nie jest na poziomie ani niższym. Zaczyna się od A0.

ZagadnienieZasadaPrzykładPolskiPoziom
Formaêtre: suis / es / est / sommes / êtes / sontJe suis Léa.Jestem Léa.
Formaavoir: ai / as / a / avons / avez / ontJ’ai un frère.Mam brata.
Wiekavoir + liczba + ans: wiekElle a douze ans.Ona ma dwanaście lat.
Tożsamośćêtre: imię, zawód bez przedimka, narodowość, pochodzenieIl est médecin.On jest lekarzem.
Głód, pragnienie, ciepło, zimnoavoir: faim / soif / chaud / froid, bez przedimkaJ’ai soif.Chce mi się pić.
Potrzeba i ochotaavoir besoin de i avoir envie de + rzeczownik lub bezokolicznikIl a besoin d’un stylo.Potrzebuje długopisu.
Pytanieest-ce que przed zdaniemEst-ce que tu es prêt ?Czy jesteś gotowy?
Inwersjaczasownik-zaimek, a między dwiema samogłoskami ‑t-A-t-il faim ?Czy jest głodny?
Przeczeniene … pas wokół czasownika, n’ przed samogłoskąJe ne suis pas prêt.Nie jestem gotowy.
Po avoirw przeczeniu un, une i des zmieniają się w deElle n’a pas de voiture.Ona nie ma samochodu.
Pułapkawiek wyraża się przez avoir, nigdy przez êtreIl a vingt ans.On ma dwadzieścia lat.
Pułapkafaim, chaud, froid wzmacnia się słowami très lub tropJ’ai très faim.Jestem bardzo głodny.

Przegląd

Nic w tej sekcji nie jest na poziomie ani niższym. Zaczyna się od A0.

  • Être i avoir są czasownikami nieregularnymi: ich formy trzeba znać na pamięć. Je suis Léa. / J’ai vingt ans.Jestem Léa. / Mam dwadzieścia lat.
  • Czasownik zawsze ma wyrażony podmiot: zaimek lub rzeczownik. Nous sommes amis. / Léa a un chat.Jesteśmy przyjaciółmi. / Léa ma kota.
  • O zaimkach podmiotowych — zob. Zaimki podmiotowe.
  • Être mówi, kim lub czym ktoś jest; avoir mówi, co ktoś ma lub czuje. Elle est française. / Elle a faim.Ona jest Francuzką. / Jest głodna.
  • O przedstawianiu kogoś lub czegoś — zob. C’est i il est.
  • O tym, jak powiedzieć, że coś gdzieś jest — zob. Il y a.
  • Être i avoir są też czasownikami posiłkowymi w passé composé: Passé composé: j’ai mangé.

Forma: czas teraźniejszy

Nic w tej sekcji nie jest na poziomie ani niższym. Zaczyna się od A0.

OsobaêtreavoirPoziom
je / j’suisai
tuesas
il / elle / onesta
noussommesavons
vousêtesavez
ils / ellessontont
  • Przed samogłoską je zmienia się w j’: j’ai, ale je suis. J’ai un frère. / Je suis content.Mam brata. / Jestem zadowolony.
  • Vous wymaga form êtes i avez, zarówno dla jednej osoby, jak i dla wielu. Vous êtes Madame Roux ? / Vous avez faim, les enfants ?Czy to pani Roux? / Jesteście głodni, dzieci?
  • W mowie potocznej on zastępuje nous i ma formę jak il: on est, on a. On est amis. / On a faim.Jesteśmy przyjaciółmi. / Jesteśmy głodni.
  • W mowie tu es brzmi t’es, a tu as — t’as. T’es prêt ? / T’as faim ?Jesteś gotowy? / Jesteś głodny?
  • Kanada: W mowie potocznej Quebecu je suis często brzmi chu /ʃy/. Chu fatigué.Jestem zmęczony.

Forma: przeczenie

Nic w tej sekcji nie jest na poziomie ani niższym. Zaczyna się od A1.

FormaPrzykładPolskiPoziom
podmiot + ne + être + pasJe ne suis pas prêt. / Ils ne sont pas là.Nie jestem gotowy. / Ich tu nie ma.
podmiot + n’ + czasownik + pasElle n’a pas faim. / Tu n’es pas seul.Ona nie jest głodna. / Nie jesteś sam.
podmiot + ne + avoir + pas de + rzeczownikNous n’avons pas de chien. / Je n’ai pas d’ordinateur.Nie mamy psa. / Nie mam komputera.
  • Przedimek określony i zaimek dzierżawczy nie zmieniają się po ne … pas. Je n’ai pas mon passeport. / Il n’a pas le livre.Nie mam swojego paszportu. / On nie ma tej książki.
  • W mowie potocznej ne często znika: je suis pas, j’ai pas. Je suis pas fatigué. / J’ai pas faim.Nie jestem zmęczony. / Nie jestem głodny.
  • O ne … plus i ne … jamais — zob. Przeczenie.

Forma: pytanie

Nic w tej sekcji nie jest na poziomie ani niższym. Zaczyna się od A0.

FormaPrzykładPolskiPoziom
podmiot + czasownik + ↗Tu es français ? / Vous avez un frère ?Czy jesteś Francuzem? / Czy ma pan brata?
est-ce que + podmiot + czasownikEst-ce que vous êtes français ? / Est-ce que tu as faim ?Czy jest pan Francuzem? / Czy jesteś głodny?
słowo pytające + est-ce que + podmiot + czasownikOù est-ce que tu es ? / Pourquoi est-ce qu’elle a froid ?Gdzie jesteś? / Dlaczego jej zimno?
czasownik + łącznik + podmiotEs-tu prêt ? / Êtes-vous français ?Czy jesteś gotowy? / Czy jest pan Francuzem?
a + ‑t- + podmiotA-t-il faim ? / A-t-elle une sœur ?Czy jest głodny? / Czy ona ma siostrę?
  • Przed il, elle, on, ils i elles est-ce que zmienia się w est-ce qu’. Est-ce qu’il a froid ? / Est-ce qu’elles sont là ?Czy mu zimno? / Czy one tu są?
  • O pozostałych pytaniach — zob. Pytania.
  • Kanada: W mowie potocznej Quebecu pytanie tworzy też partykuła ‑tu. T’as-tu faim ? / Elle est-tu là ?Czy jesteś głodny? / Czy ona tam jest?

Pisownia: a i à, est i et

Nic w tej sekcji nie jest na poziomie ani niższym. Zaczyna się od A1.

aàPoziom
czasownik avoir: można go zastąpić formą avaitprzyimek: miejsce, czas, właściciel
Il a un chat.Ma kota.Il va à Paris.Jedzie do Paryża.
estetPoziom
czasownik être: można go zastąpić formą étaitspójnik: łączy dwa wyrazy
Léa est là.Léa tu jest.Léa et Paul sont là.Léa i Paul są tutaj.

Wymowa: être i avoir

Nic w tej sekcji nie jest na poziomie ani niższym. Zaczyna się od A0.

OsobaêtreavoirPoziom
je / j’/ʒə sɥi//ʒe/
tu/ty ɛ//ty a/
il / elle / on/il ɛ//il a/
nous/nu sɔm//nu zavɔ̃/
vous/vu zɛt//vu zave/
ils / elles/il sɔ̃//il zɔ̃/
  • Formy es / est wymawia się /ɛ/, a a — /a/. Tu es là. / Il a un chat.Jesteś tutaj. / Ma kota.
  • Ils ont wymawia się /il zɔ̃/, z liaison, a ils sont — /il sɔ̃/. Ils ont faim. / Ils sont fatigués.Oni są głodni. / Oni są zmęczeni.
  • O wszystkich liaison i elizjach — zob. Liaison i elizja.

Użycie: être

Nic w tej sekcji nie jest na poziomie ani niższym. Zaczyna się od A0.

UżyciePrzykładPolskiPoziom
ImięJe suis Léa. / Tu es Paul ?Jestem Léa. / Czy ty jesteś Paul?
NarodowośćIl est français. / Elle est japonaise.On jest Francuzem. / Ona jest Japonką.
ZawódJe suis étudiante. / Mon père est médecin.Jestem studentką. / Mój tata jest lekarzem.
PochodzenieJe suis de Lyon. / Il est de Montréal.Jestem z Lyonu. / On jest z Montrealu.
OpisLa maison est grande. / Mes frères sont grands.Dom jest duży. / Moi bracia są wysocy.
StanJe suis fatiguée. / Les enfants sont contents.Jestem zmęczona. / Dzieci są zadowolone.
MiejsceNous sommes à la maison. / Il est en classe.Jesteśmy w domu. / On jest na lekcji.
être d’accord: zgadzać sięJe suis d’accord. / Elle est d’accord.Zgadzam się. / Ona się zgadza.
être + à + kogoś: do kogo należyCe livre est à Marie. / Ce sac est à moi.Ta książka należy do Marie. / Ta torba jest moja.
Stałe wyrażeniaElle est en retard. / Nous sommes en vacances.Ona się spóźnia. / Jesteśmy na wakacjach.
  • Zawód i narodowość po être stoją bez przedimka. Elle est avocate. / Il est italien.Ona jest adwokatką. / On jest Włochem.
  • Z przedimkiem mówi się c’est: zob. C’est i il est.
  • Przymiotnik po être zgadza się z podmiotem. Il est petit. / Elle est petite.On jest mały. / Ona jest mała.
  • O zgodności przymiotników — zob. Przymiotniki.
  • O tym, jak powiedzieć, z jakiego kraju się jest — zob. Miasta i kraje.
  • O przyimkach po être (à, en, dans, chez) — zob. Przyimki miejsca.
  • Po à stoi zaimek akcentowany: à moi, à toi. Zob. Zaimki akcentowane.

Użycie: avoir

Nic w tej sekcji nie jest na poziomie ani niższym. Zaczyna się od A0.

UżyciePrzykładPolskiPoziom
WiekQuel âge as-tu ? — J’ai douze ans.Ile masz lat? — Mam dwanaście.
Posiadanie i rodzinaJ’ai un frère et une sœur. / Nous avons une voiture.Mam brata i siostrę. / Mamy samochód.
Głód i pragnienieJ’ai faim. / Il a soif.Jestem głodny. / Chce mu się pić.
Ciepło i zimnoTu as chaud ? / Elle a froid.Czy jest ci gorąco? / Jej jest zimno.
Senność, strach, racjaLes enfants ont sommeil. / J’ai peur. / Tu as raison.Dzieci są śpiące. / Boję się. / Masz rację.
avoir mal + à + rzeczownik: bólJ’ai mal à la tête. / Il a mal au dos.Boli mnie głowa. / Boli go plecy.
avoir besoin de: czego się potrzebujeJ’ai besoin d’un stylo. / Il a besoin de dormir.Potrzebuję długopisu. / Musi się wyspać.
avoir envie de: na co ma się ochotęElle a envie de voyager. / J’ai envie d’un café.Ma ochotę podróżować. / Mam ochotę na kawę.
  • Faim, soif, chaud i froid stoją po avoir bez przedimka i bez zgodności rodzaju. Marie a froid. / Les enfants ont chaud.Marii jest zimno. / Dzieciom jest gorąco.
  • Te wyrażenia wzmacnia się słowami très lub trop. Elle a très soif. / Il a trop chaud.Ona bardzo chce pić. / Jemu jest za gorąco.

Typowe błędy

Nic w tej sekcji nie jest na poziomie ani niższym. Zaczyna się od A0.

ŹleDobrzeZasadaPoziom
Je ai un frère.J’ai un frère.przed ai je zmienia się w j’
Tu a faim.Tu as faim.tu → as
Ils est contents.Ils sont contents.ils / elles → sont
Suis étudiant.Je suis étudiant.zaimek podmiotowy jest obowiązkowy: je suis, choć po polsku mówimy „Jestem studentem”
Je suis faim.J’ai faim.głód wyraża się przez avoir: j’ai faim, dosłownie „mam głód”
Je suis froid.J’ai froid.odczucie zimna wyraża się przez avoir: j’ai froid; je suis froid opisuje chłodny charakter
Je n’ai pas un frère.Je n’ai pas de frère.w przeczeniu un zmienia się w de
Est-ce que es-tu prêt ?Est-ce que tu es prêt ?jeden wykładnik pytania: est-ce que albo inwersja

Co dalej

Co dalej