Ler em: Português

Guia rápido: Substantivo e casos

Substantivo e casos

O gênero do substantivo

PontoRegraExemploPortuguês
Masculinoconsoante final, também -й / -ьЦе мій брат.Este é o meu irmão.
Femininoa terminação -а / -яЦе моя́ ма́ма.Esta é a minha mãe.
Neutroa terminação -о / -е / -яЦе моє́ вікно́.Esta é a minha janela.
A2-ння, -ття, -ччяneutroЦе моє́ завда́ння.Esta é a minha tarefa.
Testetroca-se por він / вона́ / воно́Де кни́жка? — Вона́ тут.Onde está o livro? — Está aqui.
Pessoaso gênero segue o sexo da pessoaЦе мій та́то.Este é o meu pai.
Profissõeso nome feminino leva o sufixo -к- ou -иняВін студе́нт. / Вона́ студе́нтка.Ele é estudante. / Ela é estudante.
Armadilhaos substantivos em -ь ou em consoante também podem ser femininos; os em -ість sempre sãoмій день / моя́ сіль / моя́ ніч / моя́ ра́дістьmeu dia / meu sal / minha noite / minha alegria
Armadilhaбіль (dor) é masculino; соба́ка (cachorro) quase sempre é masculinoЦе вели́кий соба́ка.Este é um cachorro grande.

O plural

PontoRegraExemploPortuguês
Radical duromasculino e feminino: -истуде́нти / ма́миestudantes / mães
Radical mole-і; depois de vogal, -їбабу́сі / музе́їavós / museus
Neutro-о → -а, -е → -яміста́ / моря́cidades / mares
Alternânciaa vogal do radical muda: рік → ро́киМину́ли ро́ки.Os anos passaram.
Concordânciauma só forma de plural para todos os gênerosМої́ брати́ і се́стри тут.Meus irmãos e irmãs estão aqui.
A2Plurais irregularesлюди́на → лю́ди, дити́на → ді́тиУ па́рку гра́ються ді́ти.As crianças estão brincando no parque.
A2Acento tônicoo acento tônico distingue as formasмої́ ру́ки ≠ моє́ї руки́minhas mãos ≠ da minha mão
B1Só no pluralalguns substantivos só existem no pluralДе мої́ окуля́ри?Onde estão meus óculos?
B1Substantivos em -ин-ин desaparece no pluralМи громадя́ни Украї́ни.Somos cidadãos da Ucrânia.
Armadilhadepois de г / к / х escreve-se -иЦе мої́ книжки́.Estes são meus livros.
Armadilhaos nomes de pessoas em -ар recebem -іТут працю́ють лікарі́.Aqui trabalham médicos.

Os sete casos

CasoPerguntas e funçãoExemploPortuguês
Nominativoхто? / що?: o sujeitoСтуде́нт чита́є.O estudante está lendo.
Acusativoкого́? / що?: o objeto direto; куди́?Я чита́ю кни́жку.Estou lendo um livro.
Locativoде?: o lugar, sempre com preposiçãoМи живемо́ в Ки́єві.Moramos em Kyiv.
Vocativopara se dirigir a alguémОле́но, приві́т!Oi, Olena!
A2Genitivoкого́? / чого́?: quantidade, з, доТут бага́то студе́нтів.Aqui há muitos estudantes.
A2Dativoкому́? / чому́?: o destinatárioЯ дару́ю ма́мі кві́ти.Dou flores para a mamãe.
A2Instrumentalким? / чим?: o instrumento; з alguémЯ пишу́ ру́чкою.Escrevo com caneta.
B1Preposiçãouma preposição, casos diferentes, significados diferentesза годи́ну ≠ за буди́нкомem uma hora ≠ atrás da casa
Armadilhaде? pede o locativo; куди́?, o acusativoЯ в кімна́ті ≠ Я йду в кімна́туEstou no quarto ≠ Vou para o quarto
A2Armadilhaз: de onde? pede o genitivo; com quem?, o instrumentalЯ з Ки́єва ≠ Я з бра́томSou de Kyiv ≠ Estou com meu irmão

O caso nominativo

PontoRegraExemploPortuguês
Formaa forma do dicionárioстіл / кни́жка / мі́стоmesa / livro / cidade
Sujeitoхто? / що? faz a açãoСтуде́нт чита́є текст.O estudante está lendo um texto.
Це …depois de це (isto é) e ось (aqui está)Це нови́й телеві́зор.Isto é uma TV nova.
Nomedepois de мене́ зва́тиМене́ зва́ти Оста́п.Meu nome é Ostap.
A2Gostaraquilo que подо́бається (agrada)Мені́ подо́бається ка́ва.Eu gosto de café.
B1Predicadoum substantivo como predicado; sem travessão depois de pronomeВін інжене́р.Ele é engenheiro.
B1Possedepois de у ме́не є (eu tenho)У ме́не є брат.Eu tenho um irmão.
B1Tempoum dia, um feriado, um eventoСього́дні п’я́тниця.Hoje é sexta-feira.
Armadilhao presente omite є (sou, é)Я студе́нт.Sou estudante.

O caso acusativo

PontoRegraExemploPortuguês
Feminino-а → -уЯ чита́ю кни́жку.Estou lendo um livro.
Feminino-я → -юЯ ба́чу бабу́сю.Vejo a vovó.
Masculino, inanimadoa mesma forma do nominativoМи купу́ємо стіл.Estamos comprando uma mesa.
Masculino, animado-а / -я, como no genitivoЯ ма́ю бра́та.Tenho um irmão.
Neutroa mesma forma do nominativoМи лю́бимо це мі́сто.Nós amamos esta cidade.
Pronomesмене́ / тебе́ / нас / васТи мене́ чу́єш?Você me ouve?
A2Pronomesйого́ / її́ / їхЯ її́ ду́же люблю́.Eu a amo muito.
Para onde?у / в / на com o acusativoМи ї́демо в Ки́їв.Estamos indo para Kyiv.
A2Pluralinanimado como o nominativo, animado como o genitivoЯ ба́чу книжки́. / Я ба́чу студе́нтів.Vejo os livros. / Vejo os estudantes.
B1Tempoче́рез / за / на: daqui a, em, por quanto tempoОле́на поверне́ться че́рез ти́ждень.Olena volta daqui a uma semana.
Armadilhapara onde? pede o acusativo; onde?, o locativoЯ йду в кімна́ту ≠ Я в кімна́тіVou para o quarto ≠ Estou no quarto

O caso locativo

PontoRegraExemploPortuguês
Formaa maioria dos substantivos: -іЯ живу́ в мі́сті.Moro em uma cidade.
Formaalguns substantivos masculinos: -уМи в па́рку.Estamos no parque.
Forma-ія → -іїВони́ в Іспа́нії.Eles estão na Espanha.
Mêsу com um mês: quando?Мій день наро́дження у тра́вні.Meu aniversário é em maio.
Наum lugar aberto, um evento, palavras fixasТа́то на робо́ті.O papai está no trabalho.
A2Alternânciaг / к / х → з / ц / с antes de -іРу́чка в руці́.A caneta está na minha mão.
A2Поmovimento por uma superfícieКі́шка бі́гає по кімна́ті.O gato corre pelo quarto.
A2Plural-ах / -яхУ міста́х бага́то па́рків.Nas cidades há muitos parques.
B1Horaо / об: a que horas?Уро́к о дев’я́тій.A aula é às nove.
Armadilhao nome de um país: в Украї́ніЯ живу́ в Украї́ні.Moro na Ucrânia.

O caso genitivo

PontoRegraExemploPortuguês
Feminino-а → -и, -я → -іЯ ї́ду до ма́ми.Vou à casa da minha mãe.
Masculinopessoas, objetos, cidades: -а (-я)Ми з Ки́єва.Somos de Kyiv.
Masculinosubstâncias, conceitos, instituições: -у (-ю)Парк бі́ля теа́тру.O parque fica perto do teatro.
Neutro-о → -а, -е → -яМи ви́їхали з мі́ста.Saímos da cidade.
Plural-ів, -ей ou sem terminaçãoТут бага́то студе́нтів.Aqui tem muitos estudantes.
Datao dia e o mês no genitivoЯ народи́вся деся́того бе́резня.Eu nasci no dia dez de março.
Negaçãoo objeto depois de не (não)Я не ба́чив дру́зів.Eu não vi os meus amigos.
Preposiçõesз / до / для / бі́ля / навпро́тиЦе подару́нок для ма́ми.Este é um presente para a mamãe.
B1Possede quem? o dono depois da coisaЦе кни́жка бра́та.Este é o livro do meu irmão.
B1Ausênciaнема́є / без (não há, sem)У ме́не нема́є ча́су.Não tenho tempo.
Armadilhadepois de бага́то / ма́ло vai o genitivo pluralЯ ма́ю бага́то дру́зів.Tenho muitos amigos.

O caso dativo

PontoRegraExemploPortuguês
A2Masculino-ові ou -уЯ дзвоню́ бра́тові.Estou ligando para meu irmão.
A2Femininoa terminação -іЯ пишу́ сестрі́.Estou escrevendo para minha irmã.
A2Neutro-у (-ю)Цьому́ мі́сту п’ятсо́т ро́ків.Esta cidade tem quinhentos anos.
A2Plural-ам / -ямЯ допомага́ю дру́зям.Ajudo meus amigos.
Pronomesмені́ / тобі́ / нам / вамДа́йте мені́ ка́ву, будь ла́ска.Me dê um café, por favor.
A2Pronomesйому́ / їй / їмЯ допомага́ю їй.Eu a ajudo.
A2Idadea quem? e o número de anosДідусе́ві вісімдеся́т ро́ків.O vovô tem oitenta anos.
A2Verbosдопомага́ти / дзвони́ти / дя́кувати a quem?Я допомага́ю бабу́сі.Ajudo minha avó.
B1Estadoquem se sente como?Мені́ хо́лодно.Estou com frio.
B1Necessidadeтре́ба / потрі́бно: quem precisa?Тобі́ тре́ба відпочи́ти.Você precisa descansar.
Armadilhaдя́кувати a quem?: дя́кую вамДя́кую вам!Obrigado!

O caso instrumental

PontoRegraExemploPortuguês
Masculino-ом; depois de consoante mole ou de ж, ч, ш, щ, -емВін працю́є лі́карем.Ele trabalha como médico.
Feminino-а → -ою, -я → -еюЯ пишу́ ру́чкою.Escrevo com caneta.
Neutro-ом, -ем, -ямЯ ціка́влюся мисте́цтвом.Eu me interesso por arte.
Plural-ами / -ямиДі́ти малю́ють олівця́ми.As crianças desenham com lápis.
Pronomesмно́ю / тобо́ю / ним / не́ю / на́ми / ва́ми / ни́миХоді́ зі мно́ю!Venha comigo!
Profissãoпрацюва́ти / ста́ти de quê?Мико́ла хо́че ста́ти викладаче́м.Mykola quer ser professor.
Зз: com quem? com o quê?Я п’ю чай із лимо́ном.Tomo chá com limão.
Lugarнад / під / пе́ред / за / міжЛа́мпа над столо́м.A lâmpada está acima da mesa.
B1Caminho e transportepor qual caminho ou com qual meio de transporte?Ми ї́здимо трамва́єм.Andamos de bonde.
B1Modoз: como?Він розмовля́є з акце́нтом.Ele fala com sotaque.
Armadilhauma língua: украї́нською мо́воюМи розмовля́ємо украї́нською мо́вою.Falamos ucraniano.

O caso vocativo

PontoRegraExemploPortuguês
Masculinoradical duro: -еОста́пе, ході́ сюди́!Ostap, venha aqui!
Masculinoradical mole ou -й: -юАндрі́ю, приві́т!Oi, Andrii!
Feminino-а → -оОле́но, допоможи́, будь ла́ска.Olena, me ajude, por favor.
Feminino-я → -ю, -ія → -ієНаді́є, до́брий день!Boa tarde, Nadiia!
Senhor, senhoraпа́не; па́ні não mudaПа́не, скажі́ть, будь ла́ска, котра́ годи́на?Com licença, senhor, que horas são?
A2Título e nomeas duas palavras no vocativoПа́не Ю́рію, повторі́ть, будь ла́ска.Senhor Yurii, o senhor poderia repetir, por favor?
A2Diminutivos-ка → -коОле́нко, будь щасли́вою!Olenka, seja feliz!
B1Alternânciaг / к → ж / ч antes de -еДру́же, дя́кую!Obrigado, amigo!
B1Plurala forma do nominativoШано́вні пасажи́ри, зберіга́йте спо́кій.Prezados passageiros, mantenham a calma.
Armadilhavírgulas separam a pessoa a quem nos dirigimosДя́кую, ма́мо!Obrigado, mamãe!

Grupos de declinação e alternâncias

PontoRegraExemploPortuguês
Grupo duroconsoante dura: -ом, -оюЯ гуля́ю з бра́том.Estou passeando com meu irmão.
Grupo brandoconsoante branda ou -й: -ем, -еюЯ розмовля́ю з учи́телем.Estou falando com o professor.
Grupo mistoж / ч / ш / щ: genitivo como o duro, instrumental como o brandoЯ чека́ю това́риша.Estou esperando meu amigo.
Vogaisі → о / е em sílaba abertaДе мої́ ре́чі?Onde estão as minhas coisas?
Consoantesг / к / х → з / ц / с antes de -іПодару́й жі́нці кві́ти.Dê flores para a sua esposa.
B1Vogais que caemо / е desaparecem nos outros casosЯ не ба́чу олівця́.Não vejo o lápis.
B1Vocativoг / к → ж / ч antes de -еДру́же, дя́кую!Obrigado, amigo!
B1Grupo mistoos substantivos femininos e neutros também têm grupo mistoМи зустрі́немося на пло́щі.Vamos nos encontrar na praça.
Armadilhadepois de ж, ч, ш, щ: -ем, nunca -омЯ говори́в з викладаче́м.Eu falei com o professor.

Ler em

Créditos