Zaimki dzierżawcze мій, твій, наш, ваш i ї́хній zgadzają się z rzeczownikiem, a його́ i її́ się nie zmieniają. Zaimek dzierżawczy przyjmuje rodzaj, liczbę i przypadek rzeczy posiadanej, a nie właściciela: Це моя́ сестра́. Це мій брат.
Na obecnym poziomie nie ma tu żadnych informacji. Ten widok zaczyna się od poziomu A1: wybierz A1 lub wyższy poziom.
Na obecnym poziomie nie ma tu żadnych informacji. Ten widok zaczyna się od poziomu A1: wybierz A1 lub wyższy poziom.
ŚciągaA1–B1
Zagadnienie
Zasada
Przykład
Polski
Mój
мій / моя́ / моє́ / мої́
Це моя́ кімна́та.
To mój pokój.
Nasz
наш / на́ша / на́ше / на́ші
Це на́ше мі́сто.
To nasze miasto.
Jego, jej
nie zmieniają się
Це її́ брат і її́ сестра́.
To jej brat i jej siostra.
Ich
ї́хній / ї́хня / ї́хнє / ї́хні
Це ї́хня кварти́ра.
To ich mieszkanie.
A2Przypadki
jak przymiotnik
Я гуля́ю з мої́м соба́кою.
Spaceruję z moim psem.
B1свій
właściciel jest podmiotem
Він ба́чить свого́ бра́та.
Widzi swojego brata.
B1себе́
себе́ / собі́ / собо́ю
Розкажі́ть про се́бе.
Opowiedzcie o sobie.
PrzeglądA1
Rodzaj męski
Rodzaj żeński
Rodzaj nijaki
Liczba mnoga
мій
моя́
моє́
мої́
твій
твоя́
твоє́
твої́
наш
на́ша
на́ше
на́ші
ваш
ва́ша
ва́ше
ва́ші
ї́хній
ї́хня
ї́хнє
ї́хні
Zaimek zgadza się z rzeczą posiadaną: Де твій телефо́н? / Де твої́ ключі́? — Gdzie jest twój telefon? / Gdzie są twoje klucze?
його́ (jego) i її́ (jej) nie zmieniają się: liczy się właściciel, nie rzecz: Це його́ ма́ма і його́ та́то. — To jego mama i tata.
Zwracając się do jednej osoby per „Ви”, używamy zaimka Ваш: Ти i Ви.
Forma: przypadkiA2
Przypadek
Rodzaj męski i nijaki
Rodzaj żeński
Liczba mnoga
Dopełniacz
мого́
моє́ї
мої́х
Celownik
моє́му
мої́й
мої́м
Biernik
мій / мого́ / моє́
мою́
мої́ / мої́х
Narzędnik
мої́м
моє́ю
мої́ми
Miejscownik
на моє́му
на мої́й
на мої́х
твій odmienia się jak мій; наш i ваш jak нови́й, a ї́хній jak си́ній: Ми живемо́ в на́шому буди́нку. / Я зна́ю ї́хнього си́на. — Mieszkamy w naszym domu. / Znam ich syna.
Свій: własnyB1
свій oznacza coś, co należy do podmiotu zdania: Оле́на лю́бить свою́ робо́ту. — Olena kocha swoją pracę.
W trzeciej osobie свій i його́ rozróżniają właściciela: Андрі́й чита́є свою́ кни́жку ≠ Андрі́й чита́є його́ кни́жку — Andrii czyta swoją książkę ≠ Andrii czyta jego książkę (innego mężczyzny)
Przy я, ти, ми i ви można powiedzieć zarówno свій, jak i мій: Я забу́в свій телефо́н. / Я забу́в мій телефо́н. — Zapomniałem swojego telefonu. / Zapomniałem mojego telefonu.
Себе: siebieB1
Przypadek
Forma
Dopełniacz i biernik
себе́
Celownik
собі́
Narzędnik
собо́ю
Miejscownik
на собі́
себе́ odnosi się do podmiotu i nie ma mianownika: Він купи́в собі́ маши́ну. / Візьми́ з собо́ю парасо́льку. — Kupił sobie samochód. / Weź ze sobą parasol.
Typowe błędyA1–B1
✗
✓
Zasada
Це моя́ брат.
Це мій брат.
rodzaj zależy od rzeczy posiadanej: брат jest rodzaju męskiego