Język: Polski

Wyrazy modalne: треба, можна, мусити

A1–B1Modalność 4 min

Słowo тре́ба wyraża potrzebę, мо́жна pozwolenie, му́сити i пови́нен obowiązek; po nich stoi bezokolicznik. Słowa тре́ба i мо́жна się nie zmieniają, a osoba, która ma coś zrobić, stoi w celowniku: Мені́ тре́ба йти. Тобі́ мо́жна відпочи́ти.

Na obecnym poziomie nie ma tu żadnych informacji. Ten widok zaczyna się od poziomu A1: wybierz A1 lub wyższy poziom.

Na obecnym poziomie nie ma tu żadnych informacji. Ten widok zaczyna się od poziomu A1: wybierz A1 lub wyższy poziom.

ŚciągaA1–B1

ZagadnienieZasadaPrzykładPolski
Potrzebaтре́ба + bezokolicznikТут тре́ба поверну́ти.Tutaj trzeba skręcić.
Komu trzebacelownik: мені́ / тобі́ / намТобі́ тре́ба відпочи́ти.Musisz odpocząć.
Pozwolenieмо́жна + bezokolicznikТут мо́жна фотографува́ти?Czy tu można robić zdjęcia?
A2Zakazне мо́жна + bezokolicznikТут не мо́жна пали́ти.Tu nie wolno palić.
A2Potrzebaпотрі́бно / необхі́дно: jak тре́баМені́ потрі́бно вчи́тися.Muszę się uczyć.
B1Obowiązekму́шу / му́сиш / му́сятьЯ му́шу йти.Muszę iść.
B1Obowiązekпови́нен / пови́нна / пови́нніТи пови́нен прийти́ вча́сно.Powinieneś przyjść na czas.
B1Przeszłość i przyszłośćтре́ба було́ / тре́ба бу́деУчо́ра тре́ба було́ працюва́ти.Wczoraj trzeba było pracować.
Pułapkaprzy тре́ба osoba zawsze stoi w celowniku: мені́ / намНам тре́ба поспіша́ти.Musimy się pospieszyć.

PrzeglądA1

  • тре́ба się nie zmienia; po nim stoi bezokolicznik: Тре́ба чита́ти бі́льше. — Trzeba więcej czytać.
  • Osoba, która ma coś zrobić, stoi w celowniku: Мені́ тре́ба йти. — Muszę iść.
  • Umiejętność i możliwość: Czasownik z bezokolicznikiem.

PotrzebaA1–B1

FormaPrzykładPolski
тре́ба + bezokolicznikТре́ба іти́ пря́мо.Trzeba iść prosto.
A2потрі́бно / необхі́дно: to samo, bardziej oficjalnieВам необхі́дно запо́внити бланк.Muszą Państwo wypełnić formularz.
B1потрі́бен / потрі́бна / потрі́бне / потрі́бні z rzeczownikiem w mianownikuОле́ні потрі́бна допомо́га.Olena potrzebuje pomocy.
B1
  • потрі́бен zgadza się z rzeczownikiem w rodzaju i liczbie: Нам потрі́бні квитки́. — Potrzebne są nam bilety.

Pozwolenie i zakazA1–A2

FormaPrzykładPolski
napis zakazujący: не z bezokolicznikiemНе пали́ти!Palenie zabronione!
мо́жна: pozwolenieМо́жна ввійти́?Czy można wejść?
A2не мо́жна: zakazТут не мо́жна пали́ти.Tu nie wolno palić.
A2мо́жна z celownikiem: komu wolnoДі́тям мо́жна гра́тися тут.Dzieci mogą się tu bawić.

ObowiązekB1

Osobaму́ситипови́нен
яму́шупови́нен / пови́нна
тиму́сишпови́нен / пови́нна
він / вона́ / воно́му́ситьпови́нен / пови́нна / пови́нне
миму́симопови́нні
виму́ситепови́нні
вони́му́сятьпови́нні
  • му́сити oznacza przymus wynikający z okoliczności; odmienia się jak czasownik, z ш w formie я: Вибача́й, я му́шу йти. — Przepraszam, muszę iść.
  • пови́нен oznacza powinność; zmienia się według rodzaju i liczby, jak przymiotnik: Вона́ пови́нна зателефонува́ти ма́мі. — Ona powinna zadzwonić do mamy.

Przeszłość i przyszłośćB1

FormaPrzykładPolski
тре́ба було́ / мо́жна було́Мені́ тре́ба було́ рані́ше ви́йти.Powinienem był wyjść wcześniej.
тре́ба бу́де / мо́жна бу́деЗа́втра мо́жна бу́де відпочи́ти.Jutro będzie można odpocząć.

Typowe błędyA1–B1

✗✓Zasada
Я тре́ба йти.Мені́ тре́ба йти.osoba, która ma coś zrobić, stoi w celowniku: мені́
Мені́ тре́ба йду.Мені́ тре́ба йти.po тре́ба stoi bezokolicznik
A2Тут не мо́жно пали́ти.Тут не мо́жна пали́ти.мо́жна; forma мо́жно pochodzi z rosyjskiego
B1Я до́лжен іти́.Я пови́нен іти́.до́лжен to słowo rosyjskie; po ukraińsku mówimy пови́нен
B1Вона́ пови́нен прийти́.Вона́ пови́нна прийти́.пови́нен zmienia się według rodzaju: пови́нна

Poziom

Treści powyżej wybranego poziomu są ukryte.

Język

Autorzy