Zaimki osobowe
A1–A2Zaimki 4 min
Zaimki osobowe я, ти, він, вона́, воно́, ми, ви, вони́ odmieniają się przez przypadki: мене́, мені́, мно́ю. Po przyimku zaimki trzeciej osoby przyjmują н-: Я його́ зна́ю. Я ї́ду до ньо́го.
Na obecnym poziomie nie ma tu żadnych informacji. Ten widok zaczyna się od poziomu A1: wybierz A1 lub wyższy poziom.
Na obecnym poziomie nie ma tu żadnych informacji. Ten widok zaczyna się od poziomu A1: wybierz A1 lub wyższy poziom.
ŚciągaA1–A2
| Zagadnienie | Zasada | Przykład | Polski |
|---|---|---|---|
| Podmiot | я / ти / він / вона́ / воно́ | Вона́ студе́нтка. | Ona jest studentką. |
| Biernik | мене́ / тебе́ / нас / вас | Мене́ зва́ти Оле́г. | Mam na imię Oleh. |
| Celownik | мені́ / тобі́ / нам / вам | Да́йте мені́, будь ла́ска, ка́ву. | Dla mnie kawa, proszę. |
| A2Trzecia osoba | його́ / її́ / їх | Я її́ ча́сто ба́чу. | Często ją widzę. |
| A2Narzędnik | мно́ю / тобо́ю / на́ми / ва́ми | Ході́ з на́ми! | Chodź z nami! |
| A2Po przyimku | до ньо́го / з не́ю / у них | Я говорю́ з не́ю. | Rozmawiam z nią. |
| Pułapka | він, вона́ i воно́ zależą od rodzaju rzeczownika, także w odniesieniu do rzeczy | Де мій стіл? — Він тут. | Gdzie jest mój stół? — Jest tutaj. |
PrzeglądA1
| Osoba | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| 1. | я | ми |
| 2. | ти | ви |
| 3. | він / вона́ / воно́ | вони́ |
- Także o rzeczach mówimy він, вона́ lub воно́, zależnie od rodzaju rzeczownika: Це моя́ кни́жка. Вона́ ціка́ва. — To moja książka. Jest ciekawa.
- Zaimek osobowy w roli podmiotu można pominąć, bo końcówka czasownika już wskazuje osobę; używa się go, by podkreślić osobę, oraz w zdaniach neutralnych: Ми живемо́ у Льво́ві. / Живемо́ у Льво́ві. — My mieszkamy we Lwowie. / Mieszkamy we Lwowie.
Forma: dopełniacz, biernik, celownikA1–A2
| Mianownik | Dopełniacz i biernik | Celownik |
|---|---|---|
| я | мене́ | мені́ |
| ти | тебе́ | тобі́ |
| A2він / воно́ | його́ | йому́ |
| A2вона́ | її́ | їй |
| ми | нас | нам |
| ви | вас | вам |
| A2вони́ | їх | їм |
- Zaimki osobowe mają jedną formę dla dopełniacza i biernika: Ти мене́ чу́єш? / У ме́не є брат. — Słyszysz mnie? / Mam brata.
- Po przyimku akcent przesuwa się na pierwszą sylabę: мене́ → у ме́не, тебе́ → до те́бе.
- A2Celownik wskazuje osobę, której coś się daje lub mówi: Я йому́ подзвоню́ за́втра. — Zadzwonię do niego jutro.
Forma: narzędnik i miejscownikA2
| Mianownik | Narzędnik | Miejscownik |
|---|---|---|
| я | мно́ю | на мені́ |
| ти | тобо́ю | на тобі́ |
| він / воно́ | ним | на ньо́му |
| вона́ | не́ю | на ній |
| ми | на́ми | на нас |
| ви | ва́ми | на вас |
| вони́ | ни́ми | на них |
- Miejscownik zawsze występuje z przyimkiem: на, у, при: На ньо́му нова́ ку́ртка. — Ma na sobie nową kurtkę.
Po przyimkuA2
- Po przyimku formy trzeciej osoby przyjmują н-: його́ → ньо́го, йому́ → ньо́му, її́ → не́ї, їй → ній, їх → них, їм → ним: Ми ду́маємо про ньо́го. / Я ї́ду до не́ї. / У них є маши́на. — Myślimy o nim. / Jadę do niej. / Oni mają samochód.
- Posiadanie: у ньо́го є (on ma). Zobacz Mieć: у мене є.
Typowe błędyA1–A2
| ✗ | ✓ | Zasada |
|---|---|---|
| Мені́ зва́ти Оле́г. | Мене́ зва́ти Оле́г. | зва́ти łączy się z biernikiem: мене́ |
| Дя́кую вас. | Дя́кую вам. | дя́кувати łączy się z celownikiem; „дякую вас” to kalka z rosyjskiego |
| A2Я ї́ду до його́. | Я ї́ду до ньо́го. | po przyimku: ньо́го |
| A2Я говорю́ з вона́. | Я говорю́ з не́ю. | з łączy się z narzędnikiem: не́ю |