# Zaimki dzierżawcze, свій i себе

https://langs123.com/pl/ukrainian/pronouns/possessives/
CEFR A1–B1 · 2026-10-18 · CC BY 4.0, langs123 contributors (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/)

> Zaimki dzierżawcze мій, твій, наш, ваш i ї́хній zgadzają się z rzeczownikiem, a його́ i її́ się nie zmieniają. Zaimek dzierżawczy przyjmuje rodzaj, liczbę i przypadek rzeczy posiadanej, a nie właściciela: Це моя́ сестра́. Це мій брат.

## Ściąga

| Zagadnienie | Zasada | Przykład | Polski |
| --- | --- | --- | --- |
| Mój | мій / моя́ / моє́ / мої́ | Це моя́ кімна́та. | To mój pokój. |
| Nasz | наш / на́ша / на́ше / на́ші | Це на́ше мі́сто. | To nasze miasto. |
| Jego, jej | nie zmieniają się | Це її́ брат і її́ сестра́. | To jej brat i jej siostra. |
| Ich | ї́хній / ї́хня / ї́хнє / ї́хні | Це ї́хня кварти́ра. | To ich mieszkanie. |
| Przypadki | jak przymiotnik | Я гуля́ю з мої́м соба́кою. | Spaceruję z moim psem. |
| свій | właściciel jest podmiotem | Він ба́чить свого́ бра́та. | Widzi swojego brata. |
| себе́ | себе́ / собі́ / собо́ю | Розкажі́ть про се́бе. | Opowiedzcie o sobie. |

## Przegląd

| Rodzaj męski | Rodzaj żeński | Rodzaj nijaki | Liczba mnoga |
| --- | --- | --- | --- |
| мій | моя́ | моє́ | мої́ |
| твій | твоя́ | твоє́ | твої́ |
| наш | на́ша | на́ше | на́ші |
| ваш | ва́ша | ва́ше | ва́ші |
| ї́хній | ї́хня | ї́хнє | ї́хні |

- Zaimek zgadza się z rzeczą posiadaną: Де твій телефо́н? / Де твої́ ключі́? — Gdzie jest twój telefon? / Gdzie są twoje klucze?
- його́ (jego) i її́ (jej) nie zmieniają się: liczy się właściciel, nie rzecz: Це його́ ма́ма і його́ та́то. — To jego mama i tata.
- Zwracając się do jednej osoby per „Ви”, używamy zaimka Ваш: Ти i Ви.

## Forma: przypadki

| Przypadek | Rodzaj męski i nijaki | Rodzaj żeński | Liczba mnoga |
| --- | --- | --- | --- |
| Dopełniacz | мого́ | моє́ї | мої́х |
| Celownik | моє́му | мої́й | мої́м |
| Biernik | мій / мого́ / моє́ | мою́ | мої́ / мої́х |
| Narzędnik | мої́м | моє́ю | мої́ми |
| Miejscownik | на моє́му | на мої́й | на мої́х |

- твій odmienia się jak мій; наш i ваш jak нови́й, a ї́хній jak си́ній: Ми живемо́ в на́шому буди́нку. / Я зна́ю ї́хнього си́на. — Mieszkamy w naszym domu. / Znam ich syna.

## Свій: własny

- свій oznacza coś, co należy do podmiotu zdania: Оле́на лю́бить свою́ робо́ту. — Olena kocha swoją pracę.
- W trzeciej osobie свій i його́ rozróżniają właściciela: Андрі́й чита́є свою́ кни́жку ≠ Андрі́й чита́є його́ кни́жку — Andrii czyta swoją książkę ≠ Andrii czyta jego książkę (innego mężczyzny)
- Przy я, ти, ми i ви można powiedzieć zarówno свій, jak i мій: Я забу́в свій телефо́н. / Я забу́в мій телефо́н. — Zapomniałem swojego telefonu. / Zapomniałem mojego telefonu.

## Себе: siebie

| Przypadek | Forma |
| --- | --- |
| Dopełniacz i biernik | себе́ |
| Celownik | собі́ |
| Narzędnik | собо́ю |
| Miejscownik | на собі́ |

- себе́ odnosi się do podmiotu i nie ma mianownika: Він купи́в собі́ маши́ну. / Візьми́ з собо́ю парасо́льку. — Kupił sobie samochód. / Weź ze sobą parasol.

## Typowe błędy

| ✗ | ✓ | Zasada |
| --- | --- | --- |
| Це моя́ брат. | Це мій брат. | rodzaj zależy od rzeczy posiadanej: брат jest rodzaju męskiego |
| Це на́ша вікно́. | Це на́ше вікно́. | вікно́ jest rodzaju nijakiego: на́ше |
| Я говорю́ з моя́ ма́мою. | Я говорю́ з моє́ю ма́мою. | zaimek stoi w przypadku rzeczownika: моє́ю |
| Він лю́бить його́ ма́му. | Він лю́бить свою́ ма́му. | właściciel jest podmiotem: свій |