# Zaimki osobowe

https://langs123.com/pl/ukrainian/pronouns/personal-pronouns/
CEFR A1–A2 · 2026-10-18 · CC BY 4.0, langs123 contributors (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/)

> Zaimki osobowe я, ти, він, вона́, воно́, ми, ви, вони́ odmieniają się przez przypadki: мене́, мені́, мно́ю. Po przyimku zaimki trzeciej osoby przyjmują н-: Я його́ зна́ю. Я ї́ду до ньо́го.

## Ściąga

| Zagadnienie | Zasada | Przykład | Polski |
| --- | --- | --- | --- |
| Podmiot | я / ти / він / вона́ / воно́ | Вона́ студе́нтка. | Ona jest studentką. |
| Biernik | мене́ / тебе́ / нас / вас | Мене́ зва́ти Оле́г. | Mam na imię Oleh. |
| Celownik | мені́ / тобі́ / нам / вам | Да́йте мені́, будь ла́ска, ка́ву. | Dla mnie kawa, proszę. |
| Trzecia osoba | його́ / її́ / їх | Я її́ ча́сто ба́чу. | Często ją widzę. |
| Narzędnik | мно́ю / тобо́ю / на́ми / ва́ми | Ході́ з на́ми! | Chodź z nami! |
| Po przyimku | до ньо́го / з не́ю / у них | Я говорю́ з не́ю. | Rozmawiam z nią. |
| Pułapka | він, вона́ i воно́ zależą od rodzaju rzeczownika, także w odniesieniu do rzeczy | Де мій стіл? — Він тут. | Gdzie jest mój stół? — Jest tutaj. |

## Przegląd

| Osoba | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
| --- | --- | --- |
| 1. | я | ми |
| 2. | ти | ви |
| 3. | він / вона́ / воно́ | вони́ |

- Także o rzeczach mówimy він, вона́ lub воно́, zależnie od rodzaju rzeczownika: Це моя́ кни́жка. Вона́ ціка́ва. — To moja książka. Jest ciekawa.
- Zaimek osobowy w roli podmiotu można pominąć, bo końcówka czasownika już wskazuje osobę; używa się go, by podkreślić osobę, oraz w zdaniach neutralnych: Ми живемо́ у Льво́ві. / Живемо́ у Льво́ві. — My mieszkamy we Lwowie. / Mieszkamy we Lwowie.

## Forma: dopełniacz, biernik, celownik

| Mianownik | Dopełniacz i biernik | Celownik |
| --- | --- | --- |
| я | мене́ | мені́ |
| ти | тебе́ | тобі́ |
| він / воно́ | його́ | йому́ |
| вона́ | її́ | їй |
| ми | нас | нам |
| ви | вас | вам |
| вони́ | їх | їм |

- Zaimki osobowe mają jedną formę dla dopełniacza i biernika: Ти мене́ чу́єш? / У ме́не є брат. — Słyszysz mnie? / Mam brata.
- Po przyimku akcent przesuwa się na pierwszą sylabę: мене́ → у ме́не, тебе́ → до те́бе.
- Celownik wskazuje osobę, której coś się daje lub mówi: Я йому́ подзвоню́ за́втра. — Zadzwonię do niego jutro.

## Forma: narzędnik i miejscownik

| Mianownik | Narzędnik | Miejscownik |
| --- | --- | --- |
| я | мно́ю | на мені́ |
| ти | тобо́ю | на тобі́ |
| він / воно́ | ним | на ньо́му |
| вона́ | не́ю | на ній |
| ми | на́ми | на нас |
| ви | ва́ми | на вас |
| вони́ | ни́ми | на них |

- Miejscownik zawsze występuje z przyimkiem: на, у, при: На ньо́му нова́ ку́ртка. — Ma na sobie nową kurtkę.

## Po przyimku

- Po przyimku formy trzeciej osoby przyjmują н-: його́ → ньо́го, йому́ → ньо́му, її́ → не́ї, їй → ній, їх → них, їм → ним: Ми ду́маємо про ньо́го. / Я ї́ду до не́ї. / У них є маши́на. — Myślimy o nim. / Jadę do niej. / Oni mają samochód.
- Posiadanie: у ньо́го є (on ma). Zobacz Mieć: у мене є.

## Typowe błędy

| ✗ | ✓ | Zasada |
| --- | --- | --- |
| Мені́ зва́ти Оле́г. | Мене́ зва́ти Оле́г. | зва́ти łączy się z biernikiem: мене́ |
| Дя́кую вас. | Дя́кую вам. | дя́кувати łączy się z celownikiem; „дякую вас” to kalka z rosyjskiego |
| Я ї́ду до його́. | Я ї́ду до ньо́го. | po przyimku: ньо́го |
| Я говорю́ з вона́. | Я говорю́ з не́ю. | з łączy się z narzędnikiem: не́ю |